Friday, May 13, 2016

சிறுமலை – ஒரு த்ரில் அனுபவம்-பகுதி-2

சிறுமலை....

திண்டுக்கல் அருகே இருக்கும் சிறுமலை சென்றபோது எங்களுக்குக் கிடைத்த அனுபவம் பற்றி சென்ற பதிவில் பார்த்தோம். இதோ அனுபவம் தொடர்கிறது.

கரடு முரடான மலைப்பாதை....
    
வெள்ளிமலை நாதரை நோக்கிய எங்கள் பயணம் துவங்கியது. கரடு முரடான மண் சாலை, முதல் நாள் மழை பெய்த சேறும் சகதியுமாக இருக்க, அதில் நடக்கத்துவங்கினோம். நடக்க, நடக்க எங்கே கோவில் உள்ளது என்ற எங்கள் ஆவலும் கூடியது. பாறைகள் முன்னுக்கு பின்னாகவும், நடக்கவே பிரம்மப்பிரயத்தனம் செய்ய வேண்டியதாகவும் இருந்தது. நேரம் கடந்து கொண்டே இருந்தாலும். கோவில் வந்தபாடில்லை. பத்து நிமிடம் என்ற சொல்லால் உந்தப்பட்டு வண்டியிலேயே வைத்து விட்டு வந்த தண்ணீர் பாட்டில் நினைவுக்கு வர, எங்களை நாங்களே நொந்து கொண்டோம்.

குறுகிய மலைப்பாதை....

மேலே செல்லச் செல்ல பாறைகள் சரிவாகவும், பெரிதாகவும், பாதை குறுகலாகவும் இருந்தது. இயற்கையாக மழை பெய்து பாறைகள் உருண்டும், உடைந்தும் தானே அமைத்துக் கொண்ட பாதையைத் தவிர வேறு ஒன்றுமில்லை என்பதை நாங்கள் மெல்ல புரிந்து கொள்ளத் துவங்கினோம். அரை மணி கழிந்த பின் வழியில் திரும்பி வந்து கொண்டிருந்த ஓரிருவரை கேட்க, இன்னும் அரை மணியாகும் என்றும் ஒரு மணி நேரம் ஆகும் எனவும், என் மாமனார், மாமியாரை பார்த்து இவர்கள் எல்லாம் ஏறுவது சிரமம் என்று சொல்லவும் எங்களுக்குக் கொஞ்சம் தடுமாற்றம்...  பூசாரி சொல்கேட்டு மேலே செல்ல நினைத்தது தவறோ எனத் தோன்றியது.  வெள்ளிமலை உச்சி நோக்கிய எங்களது பயணத்தில் நாங்கள் நிறைய அனுபவங்களை பெறப் போகிறோம் என்று உள்ளுணர்வு கூறியது...

மேற்கொண்டு செல்வதா? வேண்டாமா? என்னவர் மட்டும் சென்று தரிசனம் செய்து வருவதா? என்று பலவித குழப்பங்கள். செல்வோம் என்று முடிவெடுத்து சிவசிவ! தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி! நமச்சிவாய! என்று இறைவனின் நாமங்களை சொல்லிக் கொண்டு எங்கள் பாதையை கடக்கத் துவங்கினோம். சிரமப்பட்டு எங்கள் வீட்டுப் பெரியவர்கள் ஏறுவதை பார்க்கவும், சங்கடமாகவும் இருந்தது. ஆனால் அவர்களுக்கு இருந்த உத்வேகத்தில் தான் சென்று வர முடிந்தது எனலாம்.

சிறிது தூரத்தில் கருப்பண்ண சாமியின் சிலை எங்களை வரவேற்றது. வருபவர்களுக்கு காவலாக துணை இருப்பதற்காக இங்கே வீற்றிருக்கிறார் போலும். அங்கே பொள்ளாச்சியில் இருந்து வந்திருந்த இரு பெண்மணிகள் அமர்ந்திருக்கவே அவர்களிடம் விசாரித்தேன். நிச்சயம் சென்று வாருங்கள். வித்தியாசமான அனுபவமாக இருக்கும்.  மேலே செல்லச் செல்ல பாதை மிகவும் குறுகலாகவும், கடினமாகவும் இருக்கும். ஆனாலும் சென்று வாருங்கள் என்றார்கள்.

ஒருபுறம் பாறை, ஒருபுறம் சரிவும் அதல பாதாளமும், விதவிதமான பூச்சிகளின் சப்தங்களும், வனாந்திர அமைதியும், சில்லென்ற காற்று, மிதமான வெயில் என்று வித்தியாசமான அனுபவம்... அங்கங்கே சந்தித்த ஓரிரு மனிதர்களும் அவர்களின் அனுபவங்களும், நல்வார்த்தைகளும் என புதியதோர் இட்த்தில் வழி தெரியாமல் செல்வதைப் போன்ற உணர்வு தான் எங்களிடத்தில்....

அங்கங்கே அமர்ந்து சில நிமிடம் இளைப்பாறி விட்டு தொடர்ந்தோம். அப்போது ஒரு பொந்தின் உள்ளேயிருந்து ஏதோ நெளிவதாக என் மாமியார் சொல்ல, எழுந்திருங்கோம்மா என்று நான் அலற பார்த்தால், அணிலின் வால் மட்டும் தனியாக இருந்தால் எப்படி இருக்குமோ அப்படியொரு தோற்றத்தில் மெரூன் நிறத்தில் ஒரு புழு! கடவுளின் படைப்புகள் தான் எத்தனை எத்தனை??  பெரிய பெரிய மரவட்டைகள், கட்டெறும்புகளின் வரிசை, புதருக்குள்ளிலிருந்து பலவித சப்தங்கள்.! திடீரென்று ஒரு பாம்போ, புதருக்குள்ளிலிருந்து யானை போன்ற மிருகங்களோ வந்திருந்தாலும் ஓட முடியாத சூழல்... பாறைகளை பிடித்துக் கொண்டு தவழும் நிலையில் அடுத்த அடியை வைக்க வேண்டும்.

வழிகாட்ட காத்திருக்கும் பைரவர்.....

ஏறக்குறைய ஒரு மணி நேரம் கடந்த பிறகு ஒரு இடத்தில் நாய் ஒன்று பெரிய பாறையின் மேல் அமர்ந்து மலை உச்சி நோக்கி வரும் பாதையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த்து. நாயைப் பார்த்ததும் என்னுடைய பயம் கூடிப் போனது. சாதாரணமாக நாயைப் பார்த்தால் பயப்படும் எனக்கும், இம்மடி மலையில் அமர்ந்திருக்கும் நாயைப் பார்த்ததில் கிலி அதிகமாக இருந்தது. அமர்ந்து கொண்டிருந்த நாயை பொறுமையாக நாங்கள் கடக்க, விலுக்கென்று அதுவும் எங்களை தொடர்ந்தது. அதனிடம் கொடுக்க கையில் எங்களிடம் ஒன்றுமில்லையே என்று சொல்லிக் கொண்டே ஏறினோம். அதுவும் எங்களைக் கடந்து எங்களை வழி நடத்தியது. ஒரு சப்தமில்லை அதனிடம். நாங்கள் நின்றால் அதுவும் நின்றது, நாங்கள் நடந்தால் அது எங்களை வழி நடத்தியது. இப்போது என் நினைவில் வந்தது நான் படித்த விஷயம்தான்.

மலை உச்சியிலிருந்து இயற்கை எழில்.....

இந்திரா செளந்தர்ராஜன் கதைகளில் சிவ தரிசனத்துக்கு கருப்பன் துணை வருவார் என்றும், சித்த புருஷர்களே எந்த வடிவிலும் வருவார்கள் என்றும் பல கதைகளில் சொல்லியிருப்பார். அது போல் இப்போது எங்களை வழி நடத்தும் இந்த நாய் கூட ஒரு சித்தராயிருக்கலாம் என்று நினைத்து பிரார்த்தித்துக் கொண்டே மேற்கொண்டு ஏறத் துவங்கினோம். ஒரு கட்டத்தில் என் மாமியாருக்கு மூச்சிரைத்து அமர்ந்து விட்டார். என்னவர் மேலே ஏறிப் போய் ஏதாவது தண்ணீர் கிடைக்குமா என்று பார்த்து வருவதாகச் சொல்லி தனியே முன்னேறினார். ஒரு தம்ளர் தண்ணீர் தான் கிடைத்தது அங்கே என்று கொண்டு வந்தார். அதிலேயே மாமியாரும் குடித்து விட்டு நாங்கள் அனைவரும் கொஞ்சம் கொஞ்சம் தண்ணீர் அருந்தி எங்கள் நாவை ஈரப்படுத்திக் கொண்டோம்.

வரவேற்கும் பிள்ளையார் மற்றும் நாகர் சிலைகள்....

இன்னும் கொஞ்சம் தான்,  மேலே நெல்லி மரத்தடியில் சிவனை தரிசிக்கலாம் வாருங்கள் என்று தெம்பைத் தந்து எங்களை வழி நடத்தினார் என்னவ்ர். அப்படி இப்படி தத்தி தத்தி முன்னேறி உச்சியில் முதலில் வினாயகனை தரிசித்தோம். வெள்ளி மலை என்பதால் வெள்ளி நிறத்தில் வலம்புரி விநாயகன் தரிசனம் தருகிறார் போலும். அந்த நாய் எங்களை வழி நடத்தி சிவன் சன்னதியின் அருகே படுத்துக் கொண்டது. வலது புறம் முருகனின் தரிசனம். நடுவே நெல்லி மரத்தடியில் வெள்ளிமலை நாதரின் தரிசனம். அகத்தியர் அபிஷேகம் செய்த ஈசன். தரிசித்து விட்டு அப்படியே சில மணித்துளிகள் அங்கே அமர்ந்திருந்தோம்.

மலையில் வைத்திருந்த ஒரு சிவன் சிலை....  
அகத்தியர் பூஜித்தது இந்தச் சிலையல்ல.....

தண்ணீருக்கு sintex தொட்டி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் தண்ணீர் வருவதில் பிரச்சனை போலும். அங்கே இருந்த மூன்று இளைஞர்களில் ஒருவர் மனமுவந்து அவர்கள் வைத்திருந்த தண்ணீரில் மீண்டும் இரண்டு தம்ளர் தண்ணீர் தர, அதை பகிர்ந்து பருகிவிட்டு மலையடிவாரம் நோக்கி புறப்பட ஆயத்தமானோம். மேலே ஏறுவது ஏறி விட்டோம். எப்படி இந்த சறுக்கும் பாறைகளில் இனி இறங்குவது என்று என்னுள்ளே பயம். ஈசனை பிரார்த்தித்துக் கொண்டு இறங்கத் துவங்கினோம். கால்களில் பயங்கர நடுக்கம், தடுமாற்றம். நாம் நின்றாலும் கால்கள் தானாகவே நடக்கும் போல.... அங்கங்கே உட்கார்ந்து, பாறைகளை பிடித்துக் கொண்டும், என்னவரின் கையை பிடித்துக் கொண்டும் இறங்கினேன். எப்படியோ மலையடிவாரத்துக்கு வந்து சேர்ந்தோம். அந்த ஈசன் தான் எங்களை வழிநடத்தி இருக்கிறார் என்று தோன்றுகிறது தான்.

மலையடிவாரத்தில் உள்ள அகத்தியர் சன்னிதியின் முன் எல்லோரும் கொண்டு வந்திருந்த மதிய உணவை உண்டோம். அப்படியே எங்கள் வாகனத்தில் ஏறி அமர்ந்து புறப்பட்டோம். வழியில் வாழைப்பழங்களை வாங்கிக் கொண்டு, இறங்கத் துவங்கினோம். படகு சவாரி செய்யலாம் என்று சென்றால், தண்ணீர் குறைவாக இருந்த காரணத்தால் மூடி வைத்திருக்கிறார்கள். 18வது கொண்டை ஊசி வளைவின் அருகே JMA GARDEN RESORTS இருந்தது. அங்கே சென்று ஐஸ்க்ரீமை ருசித்து விட்டு அப்படியே அந்த காட்டேஜையும் சுற்றிப் பார்த்தோம். நாளொன்றுக்கு 2000 ரூபாய் தங்குவதற்கு என்று தெரிவித்தார்கள். அமைதியான சூழலில் இருக்க விரும்புபவர்களுக்கு ஏற்ற இடம் இந்த சிறுமலை. திடீரென்று சூழும் கருமேகங்கள், தூறல், மிதமான வெயில் என்று கவர்கிறது. டிசம்பர், ஜனவரியில் வந்தால் முற்றிலுமாக பனிமூட்டம் இருக்கும் என்று தெரிவித்தார்கள். அடுத்த முறை திட்டமிட்டு வந்து இரண்டு நாட்கள் தங்கலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டு கிளம்பினோம்.

சென்று வந்த இந்த பயணத்தில் எங்கள் எல்லோர் மனதிலும் ஒரு இனம் புரியாத அமைதி, த்ருப்தி, சந்தோஷம், சாகசம் செய்து வந்த எண்ணம், சிவ தரிசனம் என்று பலவித உணர்வுகள்... சுற்றிப் பார்க்க இடங்கள் என்று இல்லாவிட்டாலும், இயற்கையை ரசிக்கலாம். இரண்டு மூன்று காட்டேஜ்கள் உள்ளன. பூக்களையும், எஸ்டேட்களில் காணப்படும் பலா மரங்களையும், மிளகு, போன்றவற்றை கண்டு ரசிக்கலாம். நகரத்து நெரிசல், மாசுப்பட்ட காற்று, சப்தங்கள் போன்றவை இல்லாமல் இயறகையோடு ஒன்றிப் போகலாம். அரசாங்கம் நடவடிக்கை எடுத்தால் நல்ல ஒரு சுற்றுலாத் தலமாக மாறும் என்பது உறுதி. நிச்சயம் எல்லோரும் ஒருமுறையாவது சென்று வாருங்கள்.

மீண்டும் சந்திப்போம்,

ஆதி வெங்கட்

திருவரங்கம்

Thursday, May 12, 2016

சிறுமலை – ஒரு த்ரில் அனுபவம்-பகுதி-1

 சிறுமலை.....

கோடை விடுமுறைப் பயணத்தில் இந்த ஆண்டு திண்டுக்கல் 25 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள சிறுமலைக்கு சென்று வரலாம் என்று முடிவு செய்தோம். சென்ற ஆண்டு கொடைக்கானலும், அதற்கு முந்தைய ஆண்டு ஏற்காடும் சென்று வந்தோம். அதனால் சிறுமலை பற்றிய தகவல்களை இணையத்திலிருந்து சேமித்துக் கொண்டோம். இயற்கையை ரசித்து அங்கே நாள் முழுவதும் அமர்ந்து இளைப்பாறி விட்டு வரலாம் என்பது எங்களது இலக்கு..

காலை 6 மணிக்கு திருச்சியிலிருந்து குடும்பத்துடன் காரில் புறப்பட்டோம். முந்தைய நாள் நல்ல மழை பெய்திருந்ததால் சில்லென்ற குளிருடன் எங்கள் பயணம் துவங்கியது. திருச்சியிலிருந்து 2 மணி நேரத்தில் திண்டுக்கல்லை சென்றடையலாம். எங்கள் ஓட்டுனர் கார்த்திக் வாகனத்தினை மிகவும் லாவகமாகச் செலுத்த, எங்கள் பயணம் சுகமாக இருந்தது. காலை 8 மணிக்கு திண்டுக்கல்லை சென்றடைந்தோம்.  நாங்கள் நெடுஞ்சாலையிலிருந்து திண்டுக்கல் நகருக்குள் செல்லும் சாலையில் நுழைந்து ஒரு ஆட்டோ ஓட்டுனரிடம் சிறுமலை செல்லும் வழி கேட்டோம். நகருக்குள் சென்று நத்தம் செல்லும் சாலை வழியே செல்ல வேண்டும் என்பதைக் கேட்டுக் கொண்டு திண்டுக்கல் நகருக்குள் நுழைந்தோம். காலை எட்டு மணிக்கும் திண்டுக்கல் சுறுசுறுப்புடன் இயங்கிக் கொண்டிருந்தது.

நத்தம் சாலையில் ஒரு தேநீர் கடையில் வாகனத்தினை நிறுத்தி, தேநீர்/காப்பி குடித்து, மீண்டும் ஒரு முறை சிறுமலைக்கான வழியைக் கேட்க, அவர் ஒரு கிலோமீட்டர் தொலைவில் சிறுமலை பிரிவு வரும் அங்கிருந்து இடது புறம் திரும்பினால் சிறுமலை செல்லும் பாதை வரும் என்று சொல்ல, அங்கிருந்து சிறுமலைக்கு புறப்பட்டோம். எங்கள் ஓட்டுனர் கார்த்திக்குக்கு சிறுமலை என்ற ஊர் திண்டுக்கல் அருகே இருக்கிறது என்பதே நாங்கள் சொல்லி தான் தெரியும் என்றார்!

கொண்டை ஊசி வளைவுகளில் ஒன்று.....

18 கொண்டை ஊசி வளைவுகளை கொண்டது சிறுமலை. கடல் மட்டத்திலிருந்து 3000 அடி உயரத்தில் இந்த மலை அமைந்துள்ளது. இரண்டு மூன்று வருடங்களுக்கு முன் கேரளா சென்றிருந்த போது அங்கே பொன்முடி என்ற மலை வாசஸ்தலத்துக்கு சென்ற அனுபவம் நினைவில் வந்தது. அதுவும் 21 கொண்டை ஊசி வளைவுகளைக் கொண்ட சிறு மலை வாசஸ்தலம் தான். சரி சிறுமலைக்கு வருவோம்.

கொண்டை ஊசி வளைவுகளை ஒவ்வொன்றாக கடந்து கொண்டும் இயற்கையை ரசித்துக் கொண்டும் சிறுமலைக்கு வந்து சேர்ந்தோம். 17வது கொண்டை ஊசி வளைவில் ஒரு வாட்ச் டவர்இருக்கவே, நாங்கள் வண்டியிலிருந்து இறங்கி படிகள் ஏறி டவரிலிருந்து இயற்கையை ரசித்து புகைப்படங்கள் எடுத்துக் கொண்டோம். வழியெங்கும் பெயர் தெரியாத மலர்கள் பலவும், பலா மரங்களும், தேக்கு மரங்களும் காணவே கண்கொள்ளாக் காட்சி!

சிறுமலையில் பழையூர், புதூர் என்று இரு இடங்களும், அந்த கிராமத்து மனிதர்களும் தான். ஊரின் மக்கள் தொகை 8000 என்பது தகவல். கிராமத்து மனிதர் ஒருவரிடம், சுற்றிப் பார்க்க இங்கு என்ன உள்ளது என்று விசாரிக்க, அவர் சிவன் கோவில் ஒன்றும் படகுத் துறையும் தவிர வேறு ஒன்றும் பெரிதாக இல்லை என்றார். நாங்களும் ஓரளவு இந்த தகவல்களை தெரிந்து வைத்திருந்ததால் கோவிலுக்கு சென்று வந்து காலை உணவை எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்தோம். இங்கு ஹோட்டல்கள், கடைகள் என்று வியாபார நிறுவனங்கள் இருக்காது என்று தெரிந்ததால் உணவு மற்றும் தண்ணீர் கொண்டு வந்திருந்தோம்.

கோவில் செல்லும் முன்னர் எங்கள் எல்லோருக்கும் முக்கிய வேலை ஒன்று இருந்தது. காலையில் வீட்டிலிருந்து புறப்பட்ட எங்களுக்கு சில்லென்ற காற்றும், வண்டியின் குலுக்கலும் சேர்ந்து இயற்கை அழைப்பிற்காக ஒரு இடம் கிடைக்காதா என்று தேட வேண்டியிருந்தது. கோவில் செல்லும் வழியில் அங்கே இருந்த பெண்மணி ஒருவரிடம் விசாரிக்க, அவர் புதிதான ஒரு விஷயத்தை கேட்பது போல் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு, இங்கு அதெல்லாம் இல்லை.. மலையடிவாரத்தில் கோவில் இருக்கு அங்கே கேட்டுப் பாருங்க என்றார். சரி! அங்கே போய்க் கொள்ளலாம் என்று சந்தோஷப்பட்டுக் கொண்டோம்!!

சிறுமலை வாழைப்பழம்..... எடுத்துக்கோங்க....

சிறுமலைப் பழம் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா? அளவில் சின்னதாக இருந்தாலும், மிகவும் ருசியாக இருக்கும் என்று தோன்றிய அந்த பழத்தை பற்றி கேட்டதும், அந்த வீட்டு பெரியவர் இரண்டு பழங்களைத் தந்து சாப்பிடச் சொன்னார். நாங்கள் எல்லோரும் பகிர்ந்து உண்டோம். மிகவும் சுவையாக இருந்தது. விலையை கேட்டவுடன், கோவிலுக்கு போயிட்டு வாங்க தரேன் என்றார். சரியென்று சொல்லி, கோவிலை நோக்கி செல்லத் துவங்கினோம்.

சிவசக்தி ரூபிணி.....

பத்து நிமிட தூரத்தில் அகத்தியர் சிவசக்தி பீடம் என்ற தகவல் பலகை எங்களை வரவேற்றது. சிறிய கோவிலும், வெளியே நவக்கிரகங்களும் காணப்பட்டன. அக்கோவில் இருப்பது வெள்ளிமலை எனும் சிறிய மலையில் அடிவாரத்தில்.  வெள்ளிமலையின் கதையைப் பார்க்குமுன்னர், அடிவாரத்தில் இருக்கும் சிவசக்திரூபிணியை தரிசித்து விடுவோம்.  பூசாரி நமச்சிவாய என்ற நாமத்தை சொல்லி தீபாராதனை காட்ட நிதானமாக தரிசித்தோம். இந்த கோவிலில் வேறு எங்கும் காணமுடியாத சிறப்பு ஒன்று உள்ளது. அதாவது லிங்கம் தனியாகவும் அம்பாளை தனியாகவும் தரிசித்திருப்போம். ஆனால் இங்கு லிங்கத்தின் உள்ளே அம்பாள் வீற்றிருக்கிறாள். சிவசக்தி ரூபிணி! தரிசனத்தை முடித்துக் கொண்டு உணவை முடித்துக் கொண்டு அப்படியே ஊரை சுற்றி வந்து இளைப்பாறலாம் என்று நினைத்தோம்.

ஆனால் அந்த பூசாரி, பத்து நிமிட நடையில் வெள்ளிமலை உச்சி வந்து விடும். அங்கே வெள்ளிமலை நாதராக ஈசன் அருள்பாலிக்கிறார். அவரையும் தரிசனம் செய்து விட்டு வாருங்கள். இங்கு நாள் முழுவதும் அன்னதானம் செய்கிறோம். சாப்பிட்டு விட்டு கிளம்பலாம் என்றார். வந்தது வந்து விட்டோம். பத்து நிமிடம் தானே தரிசித்து விட்டே செல்லலாம் என்று முடிவெடுத்தோம். அவரிடமும் என்னவர் எங்களுக்காக பாத்ரூம் விசாரிக்க, அவரோ, இன்னும் இந்த கிராமம் அந்தளவு முன்னேறவில்லை என்றார். அட ராமா!!!

வெள்ளிமலை வரலாறு:

வெள்ளிமலை..... இந்த மலையின் உச்சிக்கு தான் செல்லப் போகிறோம்...

திண்டுக்கல் மாவட்டம், சிறுமலை புதூர் அஞ்சல், அகஸ்தியர்புரம் எனும் கிராமத்தில் இருக்கிறது இந்த வெள்ளி மலை. இராமயண யுத்தம் நடைபெற்ற காலத்தில் சஞ்சீவி மலையை ஆகாய மார்க்கமாக ஹனுமன் எடுத்துச் சென்றபோது மலையின் ஒரு சிறு பகுதி இங்கே விழுந்ததாகவும், அதனால் இவ்விடம் சிறுமலை என்று அழைக்கப்படுவதாகவும், மேலும் அகத்திய மாமுனி இம்மலையில் தங்கி சிவபெருமானை வழிபட்டதால் இவ்விடம் அகத்தியர்புரம் என்று அழைக்கப்படுவதாகவும் நம்பிக்கை.

அகத்தியர் காலத்தில் இந்த மலை முழுவதுமே வெள்ளியாக இருந்ததாகவும் கலியுகத்தில் இப்படி வெள்ளியாக இருந்தால் மக்களால் சூரையாடப்படும் என்பதற்காகவே அகத்தியர் தன் தவப்பயனால் வெள்ளிமலையை கல்லாக உருமாற்றியதாகவும் சொல்கிறார்கள். இன்றும் வெள்ளிமலை வெள்ளையான நிறத்தில் காட்சி அளிக்கிறது.

வெள்ளிமலை உச்சி நோக்கிய எங்கள் பயணம் எப்படி இருந்தது என்பதை அடுத்த பகுதியில் சொல்கிறேன். சரியா?

மீண்டும் சந்திப்போம்,

ஆதி வெங்கட்

திருவரங்கம்

Wednesday, April 6, 2016

மதுரைக்கு ஒரு நாள் பயணம் - 2



சென்ற பகுதியில் திருச்சி கொசுக்களை விட மதுரை கொசுக்கள் பலசாலிகளா என்று பார்க்கலாம் என்று சொல்லியிருந்தேன் அல்லவா? நிச்சயம் அவை பலசாலிகளே.....:)) இரவு முழுவதும் எங்களால் உறங்கவே முடியவில்லை... விடிகாலையில் காபி விநியோகம் ஆரம்பிக்க, நாங்களும் ஒவ்வொருவராக சென்று குளித்து தயாரானோம்..



திருமணச் சடங்குகளும் துவங்கவே , முந்தைய நாள் பார்க்காத பல உறவினர்களையும் குடும்ப நட்புகளையும் பார்த்து குசலம் விசாரித்தோம். காலை சிற்றுண்டி தென்னிந்திய இட்லி, ஊத்தாப்பம், வடை, கேசரி என்று இருந்தது. முடித்துக் கொண்டு திருமணத்தில் கலந்து கொண்டோம். நல்லபடியாக திருமணம் முடிந்ததும் எல்லோருக்கும் சில்லென்று குளிர்பானம் வழங்கப்பட்டது. 



பருகிக் கொண்டே என் உறவினர் ஒருவர் இன்னொருவரிடம் “இவளின் பதிவுகள் வாசிக்க சுவையாக இருக்கும்” என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்க , நான் சங்கோஜத்துடன் இப்போதெல்லாம் பதிவுகளே எழுதுவதில்லை. முகப்புத்தகத்தில் அவ்வப்போது ஏதோ எழுதுவதோடு சரி என்று சொல்ல வேண்டியதாயிருந்தது..:(

வலைப்பூ ஆரம்பித்த காலத்தில் ஒரு பதிவு வெளியிட்ட உடன் அடுத்த பதிவுக்கான விஷயம் மனதில் ஓடத் துவங்கி விடும். ஆனால் இன்று வெட்ட வெளியாக இருக்கிறதே!!! என்ன செய்ய!!!



சரி ! இப்போ விஷயத்திற்கு வருவோம். பத்து மணிக்குள்ளாகவே திருமணம் முடிந்து விட்டபடியால், எங்களுக்கும் மாலை ஐந்து மணிக்கு தான் திருச்சிக்கு ரயில் என்பதால் இடைப்பட்ட நேரத்தில் மீனாட்சியை தரிசிக்கணும் என்று என் தம்பியை நச்சரிக்கத் துவங்கினேன். நெருங்கிய சொந்தங்களிடம் சொல்லிக் கொண்டு  ஒரு ஆட்டோவை பிடித்தோம்.



நேராக மீனாட்சியம்மன் கோவில் வடக்கு கோபுரம் அருகே ஆட்டோ நின்றது.. ஆட்டோக்காரரும் என் தம்பியிடம் “அண்ணே இந்த கோபுரம் வழியாவே வெளிய வந்துருங்க, இல்லன்னா நேரம் ஆயிடும்” என்றார். தன்னுடைய தொலைபேசி எண்ணையும் தந்தார். இலவச தரிசனத்தில் ஏகப்பட்ட பேர் இருக்க, கட்டண சேவையில் பார்க்கலாம் என்று முடிவெடுத்தோம். 

அன்று வெள்ளிக்கிழமை, முகூர்த்த நாள், நிறைய கல்யாண ஜோடிகளையும் பார்க்க முடிந்தது. 100 ரூபாய் கட்டண சீட்டு வாங்கிக் கொண்டோம். சிறுவர்களுக்கு கிடையாது. கட்டணம் செலுத்துமிடத்தில் முதலில் மீனாட்சியை தரிசித்து பின்னர் சுந்தரேஸ்வரரை தரிசியுங்கள் என்று சொல்லி அனுப்பி வைத்தார்கள். தரிசனம் உடனே செய்ய முடிந்ததா??

மீனாட்சி ராஜ்ஜியம் ஆச்சே!

(தொடரும்)

மீண்டும் சந்திப்போம்,

ஆதி வெங்கட்
திருவரங்கம்.

படங்கள் உதவி  - இணையம்.
















Thursday, March 24, 2016

மதுரைக்கு ஒரு நாள் பயணம்!

சென்ற வாரத்தில் ஒரு நாள் பயணமாக மதுரைக்கு சென்று வந்தேன். மாமா பெண்ணுக்கு மதுரையில் திருமணம் என்றதும், சென்று வரலாமா என்று எண்ணம் இருந்தது.. தில்லியில் இருந்த போது இதற்காக வர முடியாது என்று பல விசேஷங்கள் விட்டு போய்விட்டது. இங்கு வந்த பிறகும் ஏதோ ஒரு சில காரணங்களால் செல்ல முடியாத சில திருமணங்கள். திருமணத்திற்கு பின் என் தாய் வழியில் நான் கலந்து கொண்ட முதல் திருமணம் இது தான்.


ரோஷ்ணிக்கு ஒரு நாள் விடுமுறை எடுத்துக் கொண்டு ,முதல் மாலை பள்ளியில் இருந்து வந்ததும் நாங்கள் இருவரும் கிளம்பி திருச்சி ஜங்ஷனுக்கு சென்று சேர்ந்தோம். என் தம்பியும் குடும்பத்துடன் அங்கு வர  மாலை 6.30க்கு வர வேண்டிய வைகை விரைவு வண்டி எதிர்பார்க்கப்பட்டு 7.00 மணிக்கு வந்தடைந்தது. ஆனால் குறித்த சமயத்தில் மதுரையை சென்றடைந்தது. வெளியில் வந்து ஆட்டோ ஒன்றை பிடித்து பைபாஸ் ரோட்டில் இருந்த மண்டபத்தை அடைந்தோம்.


மாலை ரிசப்ஷன் நாங்கள் போவதற்குள்ளாகவே முடிந்து விட்டபடியால், ஒரு சில உறவுகளை மட்டுமே பார்த்து குசலம் விசாரித்து விட்டு, முதலில் பசி வயிற்றை கிள்ள, சாப்பிடச் சென்றோம். முன்பெல்லாம் மாப்பிள்ளை அழைப்பு இருக்கும். இப்போது அதற்கு பதில் ரிசப்ஷன்.. என் அப்பா சொல்வார். கல்யாண சாப்பாட்டை விட மாப்பிள்ளை அழைப்பு  டிபனும், சாப்பாடும் தான் நன்றாக இருக்கும் என்று. மாலை சேவை, போண்டா, அல்வா என்றும், இரவு போளியுடன். வடை, பால்பாயாசம் என்று பல வகையறாக்கள்.  இப்போது கலவை சாதங்களாகி விட்டன. வெஜிடபிள் பிரியாணியுடன், சாம்பார் சாதம், தயிர்சாதம், இவற்றுடன் வட இந்திய சங்கமமாக ருமாலி ரொட்டி குருமாவுடன்.... சாப்பிட்டு விட்டு அடுத்த வேலைக்கு சென்றோம்.

அடுத்து என்ன! உறக்கம் தான்...எங்களுக்கான இடத்தில் உறங்கச் சென்றோம்...:)) மதுரை கொசுக்கள், திருச்சி கொசுக்களை விட பலசாலிகளா??? பார்க்கலாம்..:)))

காலையில் திருமணம். தயாராகி மற்ற உறவுகள், ஊர்க்காரர்கள் என்று சந்திக்க வேண்டும். முடிந்தால் மீனாட்சியை தரிசிக்கணும் என்று எண்ணம். பார்க்கலாம்..

(தொடரும்)

மீண்டும் அடுத்த பதிவில் சந்திக்கும் வரை,

ஆதி வெங்கட்
திருவரங்கம்.


Friday, March 11, 2016

சிறப்புமிக்க நாகலிங்கமரம்!


விசேஷமான மரம் இது. இந்த மரத்தின் இலை, பூ, காய், பட்டை என்று அனைத்துமே மருத்துவ குணங்கள் கொண்டது. தென் அமெரிக்காவை தாயகமாக கொண்ட இந்த மரம், அரிதாக தமிழகத்தின் காவிரி கரையோரத்திலும் வளர்கிறது. சுற்றுப்புற சூழலை பாதுகாப்பதிலும் இந்த மரம் பெரும்பங்கு வகிக்கிறது. தூசிகளை வடிகட்டி காற்றை தூய்மைப்படுத்துகிறது.

பட்டையும், இலையும், காய்களும் விஷ ஜூரம், தோலில் தோன்றும் சொறி, சிரங்கு போன்ற தொற்றுகளை குணப்படுத்துகிறது. பல் கூச்சம், சொத்தை போன்றவற்றையும் குணப்படுத்துகிறது என்பது கூடுதல் தகவல். பழங்கள் நச்சு தன்மை வாய்ந்தவையாகும்...


இதன் பூ மிகவும் சிறப்புத்தனமை வாய்ந்ததாகும்.  வானுலகிலிருந்து இறைவன் பூமிக்கு தந்த கொடை இந்த மலர். நாகம் குடைபிடிக்க , நடுவில் சிவலிங்கம் சுற்றிலும் நூற்றுக்கணக்கான முனிவர்களும், தேவர்களும் தவம் செய்வதைப் போன்ற தோற்றம். குங்கும சிவப்பாய் ஐந்து இதழ்கள் என்று வெகு அழகு. இதன் மணம் சுகந்தத்தை பரப்பும்.

அதிசயமாய் இந்த பூ செடியில் பூக்காமல் மரத்தில் பூக்கிறது. அதுவும் வேர்களைத் தாண்டி, மர உச்சிக்கும் இடையில் தனியே கிளைகளைப் பரப்பி அதில் காய்க்கிறது. காய்கள் பந்து போன்று உள்ளது.

 இவ்வளவு சிறப்புமிக்க மரம் எங்கள் இல்லத்தின் வெகு அருகில் உள்ளது. இங்கு வந்த நாளாய் முடியும் போது மலர்களை பறித்து வந்து இறைவனுக்கு சூடுவதுண்டு. மஹாசிவராத்திரியன்று கோவிலுக்கு எடுத்துச் செல்லலாம் என்று பார்த்தால் கொத்து கொத்தான மலர்கள் எட்டா உயரத்தில் இருந்தன. என்னடா இது ! என்று மனம் துவண்டது... எனக்காகவே வைத்தது போல் இரண்டு மலர்கள் ஒரு கல்லின் மேல் இருந்தன. அவற்றை எடுத்துச் சென்று கோவிலில் கொடுத்தேன்.


வெள்ளிக்கிழமையான இன்று பார்த்தால் கீழாகவே நிறைய தென்பட்டன. சிவ சிவ என்று ஜபித்துக் கொண்டே பறித்து மடியில் எடுத்து வந்தேன். அக்கம் பக்கம் தோழமைகளுக்கும் கொடுத்து எங்கள் வீட்டின் பூஜையறையிலும் வைத்தேன்.  இன்றைய நாள் இனிதே துவங்கியுள்ளது.

ஆனால் பறிக்கும் போதே மனதுள் ஒரு கலக்கம். இவ்வளவு சிறப்புமிக்க மரம் அடுத்த கட்டிடம் வந்தால் காணாமல் போய்விடுமே என்று தான்...


நல்லதே நடக்கட்டும்.. எல்லோரும் ஆனந்தமாய் இருப்போம் நட்புகளே!

மீண்டும் சந்திப்போம்,

ஆதி வெங்கட்
திருவரங்கம்.

(படங்கள் உதவி - இணையம்)

Thursday, February 18, 2016

முகநூலில் என் கிறுக்கல்கள்!

முகநூலில் அவ்வப்போது பகிர்ந்த என் கிறுக்கல்களை இங்கே பகிர்கிறேன்..

1) 
வீட்டின் அருகில்ஒரு மரம்
ஈசனை தன்னுள்ளே
வைத்திருக்கும்
இதன் பூ!
பூத்த பின், மணம்
ஆளை மயக்குகிறது
நாகங்களுக்கும் இதன்
மேல் மயக்கமாம்!
ஆதலால் சூரிய
உதயத்திலும்
அஸ்தமனத்திலும்
பறிக்க இயலாது
உச்சி வேளையில்
சிவசிவ என்றே சொல்லி
பறித்து வந்து
வைப்பதுண்டு...
அடுத்த கட்டிடம்
வரும் வரை
இருக்கும் இந்த
நாகலிங்கமரம்!

2)
மாலை நேரங்களில்
கூட்டமாக தென்பட்டு
கண்களைக் கவர்ந்த
மயில் கூட்டங்கள்!
சின்னஞ்சிறு குழந்தையைப்
போன்ற சப்தங்களை
தந்து கொண்டிருந்த
மயில் கூட்டங்கள்!
தோப்புகளின் அழிவால்
கட்டிடங்களின் பெருக்கத்தால்
மனித நடமாட்டத்தால்
எங்கே சென்றனவோ!!!
3)
புத்தகங்கள் 
என் நட்புக்கான 
பாலங்கள்!
4)
புதியதோர் இடத்தில்
இன்னாருடைய மனைவி
மகள், மருமகள், அக்கா
என்றில்லாமல்
நான் நானாகவே
அறிமுகமாகி, நட்பு
வட்டத்தை பெற்றது
பெருமை கொள்ளச் செய்தது!
5)
கேட்ட கேள்விக்கு மட்டும் பதில்!
எதிரே இருவர் வாய் ஓயாமல்
பேசிக் கொண்டிருந்தாலும்
அவர்களை வாய் பிளந்தவாறு
பார்த்தே இருப்பவள்!
இன்று வாய்மூடாமல், எங்கோ
ஆரம்பித்து எங்கோ சென்றாலும்
முடிவற்ற பேச்சாக
பேசுபவளாக மாறிவிட்டேன்.....:)))

மீண்டும் சந்திப்போம்,

ஆதி வெங்கட்
திருவரங்கம்.

Tuesday, February 9, 2016

எல்லாம் நன்மைக்கே!

அன்பு நட்புகளே,

எல்லோரும் நலம் என்று நினைக்கிறேன். ஏறக்குறைய பதிவுகள் எழுதி ஆறு, ஏழு மாதங்கள் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். திருவரங்கத்தில் வேறு வீட்டிற்கு இடம்பெயர்ந்ததால் இணைய இணைப்பின்றி உங்க எல்லோருடைய பதிவுகளை படிக்க இயலாமல் போய்விட்டது. தற்சமயம் தான் இணைப்பு கொடுத்துள்ளோம். இனி முடியும் போது நட்புகளின் பதிவுகளை வாசிக்க முயல்கிறேன்.

நேற்று திருவரங்கத்திற்கு துளசி டீச்சர், கோபால் சாருடன் வருகை தந்திருப்பதையொட்டி கீதா மாமி வீட்டில் திருச்சி பதிவர்களின் சந்திப்பு இனிதே நடைபெற்றது. நேரம் போனதே தெரியாமல் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். புகைப்படங்களும், சந்திப்பு பற்றிய விவரங்களும் துளசி டீச்சரின் பதிவில் விரிவாக வரலாம். 

மீண்டும் சந்திப்போம்,

ஆதி வெங்கட்
திருவரங்கம்.