Thursday, April 11, 2013

ஈச்சயும், அனந்தபுரியும், கேரள புட்டும்! (கோவை கேரளா சுற்றுலா – 12)



புத்தாண்டன்று காலை எழுந்து ஒருவருக்கொருவர் வாழ்த்துகளை பரிமாறிக் கொண்டோம். அலைபேசியில் உறவுகளுக்கும், நட்புகளுக்கும் வாழ்த்துகளை தெரிவித்தோம். எங்களுக்கும் வாழ்த்துகள் வந்த வண்ணமே இருந்தது. மூன்று நாட்களாக எங்களுடனேயே ஊர்சுற்றிக் கொண்டிருந்த பிரமோத்தும், ராக்கியும் இன்று அலுவலகம் செல்ல வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள். புத்தாண்டுக்காக பார்ட்டி உண்டாம். நாங்களும் சென்று வாருங்கள். நாங்கள் குழந்தைகளை பார்த்துக் கொள்கிறோம் என்றோம். மாலை செல்ல வேண்டும் என்பதால் பெட்டியை வேறு பேக் செய்ய வேண்டும். எங்களுக்கு பேச்சுத் துணையாக இருக்கட்டும் என்று பிரமோத் தன்னுடைய பெற்றோரை அழைத்திருந்தார்.

காலை உணவாக ராக்கி இன்று புட்டும், கொண்டக்கடலைக் கறியும் செய்திருந்தார். அரிசி மாவில் தான் புட்டு சாப்பிட்டிருக்கிறேன். இவர் கோதுமை மாவிலும் புட்டு செய்திருந்தார். தனக்கு இது தான் மிகவும் பிடிக்கும் என்றும் தெரிவித்தார். அலுவலகம் செல்வதற்கு முன் மதியத்துக்கு வேண்டிய உணவுகளையும் மாமனார், மாமியாருக்காக சிலதும் செய்து விட்டுக் கிளம்பினார். கேஷுவுக்கும் மின்னுவுக்கும் வீசிங்குக்கு வேண்டிய மருந்துகளை மேஜையில் எடுத்து வைத்து, ஒரு மணி நேரத்துக்கு ஒரு முறை நினைவூட்டும் படி சொல்லி விட்டு, எங்களுடைய பயணச்சீட்டு விஷயமாக பிரமோத் முன்பே செல்ல, ராக்கி அவருக்கான காலை உணவையும் பேக் செய்து எடுத்துச் சென்றார்.

அம்மையும், அச்சனும் அடுத்திருந்த அம்பலத்துக்கு சென்று விட்டு பிரசாதங்களை எடுத்துக் கொண்டு வந்திருந்தனர். ராக்கி விட்டு விட்டு சென்ற ஒரு சில வேலைகளை நான் செய்து விட்டு வந்து உட்கார்ந்தேன். கேஷுவும் மின்னுவும் ஈச்ச காணாம், ஈச்ச காணாம்என்று சொல்லிக் கொண்டு ஒரு சிடியை போட்டார்கள். ஈச்ச என்றால் ஈ. அதாங்க நான் ஈபடத்தின் மலையாள வெர்ஷன்….:) பார்த்து முடித்தோம். இந்த படத்தை முன்பு என் தம்பி திருச்சி வந்த போது, அவனும் ரோஷ்ணியும் பார்த்தார்கள். நான் வேலைகளுக்கு நடுவே அவ்வப்போது எட்டி பார்த்தேன். கிளைமாக்ஸ் மட்டும் முழுதாக பார்த்தேன். நடு நடுவே மருந்துக்கான நினைவூட்டல். அண்ணன் தானும் உண்டு தங்கைக்கும் தருவான்….:))

அடுத்ததாக ஒரு சிடி. இது "இங்கிலிஷ் விங்கிலிஷ்"  ஹிந்தி படம். இது பார்க்க வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தது என்று லக்கேஜ்களை பேக் செய்து கொண்டே பார்த்தோம். மதியம் வந்து விட்டதால் பிரமோத்தும் ராக்கியும் அலுவலகத்திலிருந்து வந்து விட்டார்கள். அனைவரும் சாப்பிட்டோம். இன்று சிகப்பரிசி சாதம், தீயல், தோரன், கூட்டுக் கறி, பப்படம் சகிதமாக…. பரிமாறி விட்டு ராக்கி கிளம்பி விட்டார். விடைபெறும் போது அடிக்கடி வரும்படியும், தொடர்பில் இருக்கும் படியும் சொல்லிச் சென்றார். படம் முடிந்ததும் நாங்களும் அம்மை, அச்சனிடம் விடைபெற்று கேஷுவுக்கும் மின்னுவுக்கு பை சொல்லி விட்டுக் கிளம்பினோம்.

பிரமோத் எங்களை ஸ்டேஷனில் விட்டு விட்டு விடைபெற்றார். தங்களுடைய வேலைகளையெல்லாம் விட்டு விட்டு, தன்னுடைய காரிலேயே எங்களை ஊரைச் சுற்றிக் காட்டி அருமையான விருந்தோம்பல் செய்த அவரிடம்மனமார்ந்த நன்றியைச் சொன்னேன்….

லக்கேஜ்களை எடுத்துக் கொண்டு உள்ளே சென்றோம். திருவனந்தபுரத்திலிருந்து சென்னை வரை செல்லும் அனந்தபுரி எக்ஸ்பிரஸில் ஏறி உட்கார்ந்தோம். ஏறியதிலிருந்தே என் மனதில் ஒரு வித பயம்?

பயத்திற்கு காரணம்…. EQ (EMERGENCY QUOTA) போட்டும், என் கணவருக்கு மட்டுமே பயணச்சீட்டு உறுதியானது. என்னுடையதும், ரோஷ்ணியுடையதும் வெயிட்டிங் லிஸ்ட் 1, 2 ல்…..:) வெயிட்டிங் லிஸ்ட் உள்ளவர்கள் ரயிலில் ஏறக் கூடாது என்று தெரிந்த காரணத்தால் தான் பயம். என் கணவரோ கூலாக "பார்த்துக் கொள்ளலாம் வா" என்கிறார்….:) ரயிலும் கிளம்பியது. ஆனால்  உடனிருந்தவர்கள் எல்லோருமே எங்களை மாதிரி தான் என்று பார்த்தபோது கொஞ்சம்  நிம்மதி ….:) ஒருவருக்கு மட்டும் உறுதி செய்யப்பட்ட பயணச்சீட்டு மற்றவர்கள். வெயிட்டிங் லிஸ்ட்டில்…:)

புத்தாண்டு விடுமுறை சீசன் முடிந்து அனைவரும் ஊருக்கு திரும்ப வேண்டுமே, அதனால் சீட்டு பற்றாக்குறை. ஒவ்வொரு ஸ்டேஷனிலும் ரயில் நின்று நின்று தான் வந்தது. கேரளா முழுவதுமே இப்படித் தான்….:( இரவு என் கணவரின் மிடில் பெர்த்தில் என்னையும், ரோஷ்ணியையும் படுத்துறங்க சொல்லி விட்டு என் கணவர் நின்று கொண்டும், கிடைத்த இடத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டும் வந்தார் பாவம்!

விடிகாலை 2 மணிக்கு திருச்சி வந்து இறங்கினோம். வெளியே வந்து ஸ்ரீரங்கம் செல்லும் பேருந்தை பிடித்தால் கும்பல்!!! எப்போதுமே இப்படித் தான்…. நடு இரவிலும் ஜன நடமாட்டம் இருக்கும் ஊர். இதுவும் ஒருவிதத்தில் மதுரை போலவே தூங்கா நகரம் தான்…:) இரவு முழுதுமே பேருந்துகளும் நிறையவே உண்டு. ஸ்ரீரங்கத்தில் இறங்கி ஆட்டோவை பிடித்து வீட்டை வந்தடைந்து லக்கேஜ்களை போட்டு விட்டு படுத்தவர்கள் தான். காலை 8 மணிக்கே எழுந்தோம். விடுமுறை முடிந்து ரோஷ்ணிக்கும் அன்றிலிருந்து பள்ளி துவங்கிறது. நான் வேண்டாம் என்று சொல்லியும் அவள் போவதாக சொல்லவே விரைவாக தயாராக்கி பள்ளிக்கு அனுப்பினோம்….:))

இனி! அன்றாட வேலைகள் துவங்கி விடும்….:) சுற்றுலாவில் எடுத்த புகைப்படங்களை பார்த்து ரசித்தோம். பிரமோத் குடும்பத்துக்கும், மன்னிம்மாவுக்கும் நல்லபடியாக வீடு வந்து சேர்ந்ததை தெரியப்படுத்தினோம்.

சுற்றுலா சென்ற இடங்களில் பிடித்தமானதை ஒருவருக்கொருவர் பேசிக் கொண்டோம். என்னவருக்கு பிடித்தமானது பொன்முடியாம். அதுவும் அந்த அமைதியான சூழலில் தமிழக இடத்தில் ஒரு 200 மீட்டர் வரை காற்றும், குளிரும், மழை ஒருசேர நடந்தோமே! அது தான் என்றார். நிச்சயம் அருமையான இடம்.. அடுத்து ஷங்குமுக கடற்கரை, அது போல கோவையில் அநுவாவி மலை….. அந்த ஓட்டுநர் மட்டும் சொல்லி இருக்காவிட்டால் தவற விட்டிருப்போம். அது போல் பல வருடங்கள் கழித்து பார்த்த நட்புகள், சொந்தங்கள், பதிவர் சந்திப்பு. அன்றாட வீட்டு வேலைகளிலிருந்தும், சமையலிலிருந்தும் ஒரு மாறுபாடு…. இப்படிப் பல…..

துணியெல்லாம் போடு கண்ணு நாந்துவைக்கிறேன்” ”ஏன் நாஞ்செய்யக் கூடாதாபோடு கண்ணுஒரு பையன பெத்துக்க கண்ணு நான் பார்த்துக்கிறேன்…” இப்படிப்பட்ட பாசமான மனிதர்களையும் சந்தித்ததே மனதிற்கு இதமான விஷயம் தானே….

நம்ம கந்தசாமி ஐயா, இராஜராஜேஸ்வரி மேடம் போன்று பல பதிவர்கள் இருந்தும் எங்களால் நேரம் ஒதுக்கி பார்க்க முடியவில்லை. அடுத்த முறையாவது சந்திக்க வேண்டும் என்றும் எண்ணிக் கொண்டோம்.

அவ்வப்போது ஒரு சுற்றுலா சென்று வந்தால் மனதிற்கு உற்சாகமாகவும், சந்தோஷமாகவும் இருக்கும். இந்த பயணத்தொடரில் என்னுடன் பயணித்து கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொண்டு எனக்கு ஊக்கத்தையும், உற்சாகத்தையும் தந்த அனைவருக்கும் நன்றிகள் பல….


மீண்டும் சந்திப்போம்,

ஆதி வெங்கட்.

16 comments:

  1. பழைய பதிவுகளில் ஒரு சில படிக்கவில்லை. நேரம் கிடைக்கும்போது படித்து விடுகிறேன். பயணத்தை அழகாக பதிவு செய்திருக்கிறீர்கள்

    ReplyDelete
  2. இனிமையான பயண அனுபவம் மனதிற்கு என்றும் சந்தோசம்... பகிர்ந்து கொண்டமைக்கு நன்றி...

    ReplyDelete
  3. அருமையான விருந்தோம்பல்..

    சிறப்பான பகிர்வுகள்..பாராட்டுக்கள்..

    ReplyDelete
  4. //அவ்வப்போது ஒரு சுற்றுலா சென்று வந்தால் மனதிற்கு உற்சாகமாகவும், சந்தோஷமாகவும் இருக்கும்.//

    நிச்சயமா.. செக்கு மாட்டு வாழ்க்கையிலிருந்து ஒரு மாறுதல் வேணும்தானே :-)

    ReplyDelete
  5. //இப்படிப்பட்ட பாசமான மனிதர்களையும் சந்தித்ததே மனதிற்கு இதமான விஷயம் தானே….//

    நிச்சயமாக மனதிற்கு இதமான விஷயம் தான்.

    அருமையான விருந்தோம்பல்..சிறப்பான பகிர்வுகள்.. பாராட்டுக்கள்..

    ReplyDelete
  6. உங்கள் பயண அனுபவங்களை சிறப்பாகப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்.
    ஒவ்வொரு முறையும் இதைப் போல பயணம் செய்துவிட்டு வந்தால், அடுத்து எப்போ என்று தோன்றும், இல்லையா?

    ReplyDelete
  7. சுற்றுலா சுவாரஸ்யமாக முடிந்தது என்று சொல்லுங்கள்.

    ReplyDelete
  8. அருமையான பயணப் பகிர்வு.
    வாழ்த்துக்கள்.இனிமையான பயணங்கள் தொடரட்டும் ஆதி.

    ReplyDelete
  9. ஒரு பையன பெத்துக்க கண்ணு நான் பார்த்துக்கிறேன்…” இப்படிப்பட்ட பாசமான மனிதர்களையும் சந்தித்ததே மனதிற்கு இதமான விஷயம் தானே….//

    ஆதி, அவர்கள் சொன்னது மிகவும் பிடித்தது.(நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்)
    பயணம் மிக இனிமையாக இருந்தது.

    ReplyDelete
  10. //இப்படிப்பட்ட பாசமான மனிதர்களையும் சந்தித்ததே மனதிற்கு இதமான விஷயம் தானே….// சந்தேகமில்லாமல்!

    ReplyDelete
  11. எனக்கும் உங்களோட சுற்றுலா வந்தது கொஞ்சமும் போரடிக்காம ரெஃப்ரஷிங்காத்தான் இருந்துச்சு.

    ReplyDelete
  12. அழகிய பயண அனுபவம்...
    இனிய தமிழ் வருடப் பிறப்பு வாழ்த்துக்கள்...

    ReplyDelete
  13. நம்மை நாமே இயந்திர வாழ்க்கையிலிருந்து விடுவித்து இயற்கையோடு உறவாடவும் உறவுகளைப் புதுப்பித்துக்கொள்ளவுமான ஒரு அற்புத செயல் சுற்றுலா என்பது மிகச்சரியே...

    தங்களுக்கும் குடும்பத்தினருக்கும் இனிய சித்திரைத் திருநாள் நல்வாழ்த்துக்கள் ஆதி.

    ReplyDelete
  14. இனிய விஜய வருடப் புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துகள்!

    ReplyDelete
  15. மனதிற்கு இனிய பயணம்.

    உங்களுக்கும் குடும்பத்தினருக்கும் சித்திரை வருட வாழ்த்துகள்.

    ReplyDelete
  16. பயணத்தில் என்னுடன் கூடவே பயணித்த அனைவருக்கும் நன்றிகள் பல...

    ReplyDelete

படிச்சீங்களா! உங்கள் கருத்தினையும் சொல்லுங்களேன்…