Monday, February 11, 2013

பொக்கிஷங்கள்!


சகோ ஆசியா உமர் அவர்கள் பல வருடங்களாக பாதுகாத்து வரும் அல்லது பாதுகாத்து தொலைந்து போன பொருளை பற்றியோ தொடர்பதிவு எழுத அழைப்பு விடுத்திருந்தார்கள். எதைப் பற்றி எழுதுவது என யோசித்தேன். நான் கொஞ்சம் செண்டிமெண்டல். அதனால் நிறைய பொருட்களை ஏதோ காரணத்துக்காக சேர்த்து வைப்பது பழக்கம்.

என்னுடைய ஆரம்ப கால பதிவான நான் சேகரிக்கும் பொக்கிஷங்கள்பதிவில் இதுவரை நான் சேகரித்து வரும் பொக்கிஷங்களை பற்றிய பட்டியலே போட்டிருக்கேன். அதை ஒருமுறை போய் பார்த்துட்டு வாங்க. ஆனால் அதில் இருக்கும் பொருட்கள் யாவுமே என் திருமணத்துக்கு பிறகு சேகரித்தவை.



இப்போ சொல்லப் போவது சின்ன வயதில் நான் வாங்கிய பரிசு. ஆமாங்க பள்ளியில் நான் முதல் வகுப்பில் படிக்கும் போது ஊசியில் நூல் கோர்த்து ஓடி வந்து கயிறைத் தாண்டி வாங்கிய முதல் பரிசான பிளாஸ்டிக்கால் ஆன லஞ்ச் பாக்ஸ். இருபத்தைந்து வருடங்களாக நான் அதை உபயோகிக்காமல் பாதுகாத்து வைத்திருக்கிறேன். இந்த பரிசை பற்றியும் நான் ”மீண்டும் பள்ளிக்கு போகலாம்” தொடர்பதிவில் பகிர்ந்திருந்தேன். அதையும் போய் படிச்சிட்டு வாங்க.

சிறுவயதில் சென்னையில் மாமா பிங்க் கலரில் தலையில் போடும் பேண்ட் ஒன்று வாங்கித் தந்திருந்தார். மயில் போல இருக்கும் அதை பல வருடங்கள் வைத்திருந்தேன். அது நன்றாக நினைவிருக்கிறது.

வை.கோ சார் அவர்களின் பதிவில் சகோ ஆசியா உமர் சொன்னது போலவே நானும் என்னிடம் பன்னிரெண்டு வருடங்களாக இருக்கும் சீப்பு பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தேன். ஆமாங்க திருமணத்துக்கு முன்பு கோவையில் இருக்கும் போது வாங்கியது. அப்பொழுதிலிருந்து இது என்னுடன் தான் இருக்கிறது. தில்லியில் இருந்து திருச்சி வரும் போது என்னுடைய சீப்பை அங்கேயே விட்டு விட்டு வந்தது தெரிந்தது. மிகவும் சங்கடமாகி விட்டது. வேறு வழியில்லாமல் வேறு ஒரு சீப்பு வாங்கினேன். மனது அந்த சீப்பை தான் தேடியது. அடுத்த முறை கணவர் என்னுடைய பொருட்களை கொண்டு வரும் போது இதையும் எடுத்து வந்திருந்தார். அதனால் அன்றிலிருந்து மீண்டும் என் கூந்தலுடன் ஒட்டி உறவாடுகிறது.





இவையெல்லாவற்றையும் விட வேறு ஏதாவது பொருளை பற்றி எழுதலாம் என்றால் என் நினைவுக்கு வருவது ஒரு பொருள் தான். அதன் வயதே எனக்கு தெரியாது, எங்கம்மாவுக்கும் தெரியாது என்று தான் நினைக்கிறேன். அது என் (அம்மாவின் அம்மா) பாட்டியுடையது. பாட்டிக்கு யார் தந்தார்களோ அதுவும் தெரியாது. எனக்கு தெரிந்து மூன்று தலைமுறையாக உள்ளது. வெற்றிலை பாக்கு பெட்டி தான் என நினைக்கிறேன். கல் வெள்ளி என்று சொல்வார்களே அதனால் ஆனது இந்த பெட்டி. அம்மா இந்த பெட்டியில் எப்போதும் வரலஷ்மி அம்மனின் காதோலை கருகமணியை வைத்திருப்பார்கள். நான் இதில் என் அம்மா கொடுத்த இரண்டு பவளங்களை வைத்திருக்கிறேன். பவுன் சேர்த்து தாலியில் கோர்த்து கொள்ள வேண்டுமென்று….:). வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது கோர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இதே போல் இன்னும் தேடினால் நிறைய கிடைக்கும். அதனால் இப்போதைக்கு இந்த பதிவை முடித்துக் கொள்கிறேன். பொக்கிஷங்கள் பகிர்வினை தொடர விரும்புபவர்கள் தொடரலாம்.

மீண்டும் சந்திப்போம்,
ஆதி வெங்கட். 


21 comments:

  1. ஆதி, அருமையாக இருக்கிறது பதிவு.
    கல்வெல்ளி வெற்றிலை பெட்டி அழகாய் இருக்கிறது.
    // அம்மா கொடுத்த இரண்டு பவளங்களை வைத்திருக்கிறேன். பவுன் சேர்த்து தாலியில் கோர்த்து கொள்ள வேண்டுமென்று….:). வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது கோர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.//

    சீக்கிரம் அந்த வாய்ப்பு வர வாழ்த்துகிறேன். அம்மாவின் பவளம் அம்மாவின் நினைவுகளை நாளும் சொல்லி நெஞ்சோடு உறவாடிக் கொண்டு இருக்கட்டும்.
    வாழ்த்துக்கள்.

    ReplyDelete
  2. அருமையான பொக்கிஷப்பகிர்வு ...

    ReplyDelete
  3. கல்வெள்ளியா???? சூப்பரா இருக்குப்பா!!!

    ReplyDelete
  4. பொக்கிஷமான பதிவு.சிறப்பாக விவரித்து இருக்கீங்க ஆதி.

    ReplyDelete
  5. உங்கள் பொக்கிஷங்கள் வித்தியாசமாக உள்ளதுப்பா.பகிர்வு சுவாரஸ்யமாக உள்ளது.

    ReplyDelete
  6. அருமையான பொக்கிஷங்களைப்பற்றி அழகாகச் சொல்லியிருக்கிறீர்கள். படங்கள் யாவும் அருமை.

    பாராட்டுக்கள். வாழ்த்துகள்.

    ReplyDelete
  7. சூப்பர்.என்னிடம் என்ன பொக்கிஷம் இருக்குதுன்னு யோசித்து கொண்டிருக்கிறேன்.

    ReplyDelete
  8. மிக அழகான அருமையான பகிர்வு.என்னுடைய மகிழ்ச்சிக்கு அளவேயில்லை.என் அழைப்பை ஏற்று இத்தனை சுவாரசியமாக பகிர்ந்தமைக்கு மிக்க நன்றி ஆதி.நானும் இப்படி சின்ன சின்ன பொருட்கள் என் குழந்தைகள் பொருட்கள்,என் கணவர் தந்த பரிசுப் பொருட்கள்,என் அப்பா தவறிய பின்பு என் அப்பாவின் பர்ஸில் இருந்து எடுத்த என் அம்மாவின் புகைப்படம், அதுவரை யாரும் பார்த்ததில்லை,அப்பா அத்தனை ரகசியமாக வைத்திருந்த புகைப்படம்,பத்திரமாக வைத்திருக்கிறேன்,(அம்மாவிற்கு அப்புறம் கிட்டதட்ட 12 வருடம் கழித்து அப்பா போனாங்க,அதே நாளில் -மிக ஆச்சரியம்) நான் கடைக்குட்டி என்பதாலும் சிறுவயதிலேயே அம்மாவை இழந்து விட்டேன் என்பதாலும் அந்த போட்டோவை நான் கேட்கும் பொழுது யாரும் தனக்கு வேண்டும் என்று சொல்லாமல் எனக்கே தந்து விட்டார்கள், இப்படி லிஸ்ட் போட்டுக் கொண்டே போகலாம்.

    ஆதி மீண்டும் பள்ளிக்கூடம் போகலாம் லின்க் சரி பாருங்க..
    மீண்டும் இந்த அருமையான பகிர்வுக்கு நன்றி.

    ReplyDelete
  9. பொக்கிஷம் - பொக்கி ஜம்! ஜம்!

    (அந்த சீப்பு விஷயம் - சீப்புதானே, cheap - ஆ கிடைக்குமேன்னு இல்லாம மாப்பு பத்திரமாக keep-பண்ணி வச்சிருந்தாருல்ல - அங்க அவரு நிக்கிறாரு!)

    ReplyDelete
  10. அருமையான பகிர்வு. பாகம் இரண்டுக்காகக் காத்திருக்கிறோம்.

    ஆசியாவின் பகிர்வு நெகிழ்வு.

    ReplyDelete
  11. அனைத்துமே அருமையான பொக்கிஷங்கள் ஆதி .
    அதுவும் வெற்றிலைபெட்டியில்இருக்கும் பொக்கிஷம் கிரேட் !!!!தலைமுறைகளாக நீங்க பாசத்தை சேமிச்சு வச்சிருக்கீங்க .

    ReplyDelete
  12. பரம்பரையாய் பாதுகாக்கப்படும் பொருட்களும் அவை பற்றிய செய்திகளும் வரும் தலைமுறைக்கு வியப்பும் குலப் பெருமை புரிய வைக்கும்படியும் உள்ளது.

    அவை நம்முள் கிளர்த்தும் நினைவுகளின் இன்பத்துக்கு ஈடு ஏது ?

    ReplyDelete
  13. ஆகக் கூடி நம் யாருக்கும் பழசை மறக்க மனசில்லை. வெள்ளிப் பெட்டி தான் சூப்பர்.
    பவுன் வரும் நாள் வந்து கொண்டே இருக்கிறது. நானும் பாட்டி கொடுத்த பவளங்களாஇத் தாலியில் கோர்த்துக் கொண்டுவிட்டேன்.
    நினைவுகளைத் தாலாட்ட ஊக்குவித்த ஆசியா ஒமருக்குப் பாராட்டுகள்.

    ReplyDelete
  14. manathai thotta nekiltchiyaana pathivu.antha box arumai.

    ReplyDelete
  15. கல் வெள்ளி பெட்டி வெண்மை மாறாமல் பாதுகாப்பாக வைத்துள்ளீர்கள்..என்றுமே பழமைக்கு தனி மதிப்புதான்..பகிர்வுக்கு நன்றி.

    ReplyDelete
  16. கோமதிம்மா - வாழ்த்துகளுக்கு நன்றிம்மா. சிக்கிரம் அந்த வாய்ப்பு வரும் என்று நினைக்கிறேன்...:)

    இராஜராஜேஸ்வரி மேடம் - நன்றி.

    டீச்சர் - நன்றி.

    திண்டுக்கல் தனபாலன் - நன்றிங்க.

    ராம்வி - நன்றிங்க.

    ஸாதிகா - நன்றிங்க.

    வை.கோ சார் - நன்றி.

    அமுதா கிருஷ்ணா - சீக்கிரம் யோசித்து பதிவிடுங்க...ஆவலுடன் காத்திருக்கிறோம்.

    ஆசியா உமர் - இப்படிப்பட்ட பொக்கிஷங்களை பற்றி பதிவிடுவதற்கு வாய்ப்பு தந்ததற்கு நான் தான் நன்றி சொல்லணும். நீங்களும் என்னைப் போல் தானா...:)
    லின்க்கை சரி பண்ணிட்டேன். சுட்டி காட்டியமைக்கு நன்றி.

    ஈஸ்வரன் சார் - அப்படி தூக்கி போடக் கூடியவர் அல்ல தங்கள் நண்பர்...:)

    ராமலஷ்மி - இரண்டாம் பாகமா? அதுக்கு நான் வீட்டையே புரட்டி போட வேண்டும்...:)) பார்க்கலாம் இன்னும் என்ன கிடைக்குதுன்னு...

    ஏஞ்சலின் - நன்றிங்க.

    நிலாமகள் - நன்றிங்க.

    புதுகைத் தென்றல் - நன்றிங்க.

    வல்லிம்மா - நாம எல்லாம் ஒரே கட்சி. பழசை அசை போடுற கட்சி...:))

    ஆச்சி - நன்றிங்க.

    ராதாராணி - பழசுக்கு என்றுமே மதிப்பு தான்.

    ReplyDelete
  17. இந்த தொடர்பதிவு எழுத வேண்டும் என்றவுடன் என் நினைவுக்கு முதலில் வந்தது இந்த பெட்டி தான்....

    இப்படியொரு வாய்ப்பு தந்ததற்கு மீண்டும் நன்றிகள் ஆசியா உமர்.

    ReplyDelete
  18. பொக்கிஷப் பகிர்வு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு ஆதி.
    நீங்கள் நிறைய பொக்கிஷங்களை வைத்திருக்கிறீர்களோ?

    ஒவ்வொன்றாக எழுதுங்கள். உங்களின் ஆரம்ப காலப் பதிவுகளை படிக்க வேண்டும்.

    கணவருடன் சேர்ந்து வலைச்சரத்தில் அறிமுகம் ஆனதற்கு வாழ்த்துகள்!

    ReplyDelete
  19. வாங்க ரஞ்சனிம்மா,

    இன்னும் பொக்கிஷங்கள் இருக்கின்றது. அதுக்கு வீட்டையே புரட்டிப் போட்டால் தான் உண்டு....:)
    வாழ்த்துக்கு நன்றிம்மா.

    ReplyDelete

படிச்சீங்களா! உங்கள் கருத்தினையும் சொல்லுங்களேன்…