Wednesday, May 25, 2011

பரங்கிக்காய் தொக்கு


தொக்குகளில் மாங்காய், தக்காளி, இஞ்சி போன்ற பல வகைகளை நாம் கேள்விப்பட்டிருப்போம், சுவைத்திருப்போம். இந்த தொக்கு வகைகள் தயிர் சாதத்துக்கும் [ நான் சமையல் பற்றி எழுதும்போது என் ஃபேவரிட் ஆன தயிர் சாதம் பற்றி எழுதாம விடலாமா!], இட்லி, தோசைக்கும் நல்ல காம்பினேஷன். பிரயாணங்களின் போது நாம் பொதுவாய் எடுத்துச் செல்லும் சப்பாத்திக்கும் மேற்கண்ட வகை தொக்குகள் ஏற்றதாக இருக்கும்.

புதிய வகை தொக்கு ஒன்றை ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து வந்திருந்த என் மாமியார் சொல்லிக் கொடுத்து அதை செய்தும் காண்பித்தார். நன்றாக இருந்தது. அதுபரங்கிக்காய் தொக்கு”.  மாங்காய் தொக்கு போலவே தான் இருந்தது. ஒரு வாரம் வரை ப்ரிட்ஜில் கெடாமல் வைத்திருந்து பயன்படுத்தலாம். பொதுவாக கல்யாணம், மற்றும் ஹோட்டல்களில் போடும் சாம்பாரில் இந்த பரங்கிக்காய் தான் மிதக்கும்வேண்டா வெறுப்பாய் எடுத்துப் போட்டு விடுவோம்.  ஆனால் அதை வைத்து ஒரு சுவையான தொக்கின் செய்முறை உங்களுக்காக...

தேவையான பொருட்கள்:-

பரங்கிக்காய் – 1 துண்டு (சுமார் 200 கிராம் )
மிளகாய்த்தூள் – 2 தேக்கரண்டி
மஞ்சள்தூள் – ½ தேக்கரண்டி
உப்புதேவையான அளவு
பெருங்காயம்ஒரு சிட்டிகை
கடுகுதேவையான அளவு
வெந்தயம் – ½ தேக்கரண்டி
நல்லெண்ணெய் – 100 மில்லி

செய்முறை:-

பரங்கிக்காயை தோல் சீவி, கேரட் துருவியில் துருவிக் கொள்ளவும். அடுப்பை பற்றவைத்து வெறும் வாணலியில் வெந்தயத்தை வறுத்து பொடித்துக் கொள்ளவும். பின்பு வாணலியில் எண்ணெய் விட்டு கடுகை பொரிய விடவும். பெருங்காயம் சேர்க்கவும். துருவி வைத்த பரங்கிக்காயை சேர்த்து சுருள வதக்கவும். அதில் மேலே குறிப்பிட்ட பொடிகளான மிளகாய்த்தூள், மஞ்சள்தூள், உப்பு ஆகியவற்றை சேர்த்து நன்கு வதக்கி அடுப்பை அணைத்து விடவும். சூடு ஆறியதும் வெந்தயப் பொடியைச் சேர்த்து கிளறி விடவும். சுவையான பரங்கிக்காய் தொக்கு தயார். அட எங்க கிளம்பிட்டீங்க? அரசாணிக்காய் வாங்கவா?   என்னடா இது மேலே பரங்கிக்காய் தொக்கு பத்தி எழுதிட்டு, இப்ப திடீர்னு அரசாணிக்காய்னு சொல்றாங்களேன்னு பார்க்கறீங்களா?  எங்கூர் கோயம்புத்தூர்ல பரங்கிக்காயை அரசாணிக்காய்னு தான் சொல்வோமுங்க!

வேறு ஒரு பதிவில் மீண்டும் சந்திப்போம்!

ஆதி வெங்கட்.

Monday, May 16, 2011

முடியுமா? முடியாதா?


என்னடா இது தலைப்பிலேயே இப்படி பயமுறுத்தறாங்களேன்னுதானே நினைக்கறீங்க? பயப்படாம படியுங்க

இவள் எப்போது பேசுவாள் என்று எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்த மகள் இப்போது வாய் மேல் விரல் வைத்து ஒரு ஐந்து நிமிடம் பேசாம இரு என்று சொல்லும்படியாக பேசித் தள்ளுகிறாள். அத்துடன்  இப்போது அவள் கேட்கும் கேள்விகள் முடிவில்லாதது!

அடம்பிடித்த கதை

தினமும் பள்ளியிலிருந்து வந்தவுடன் அன்று நடந்த விஷயங்களையும், விளையாட்டுகளையும் ஒப்பித்து விடுவாள். அவள் சொல்ல வில்லையென்றாலும் நான் விட்டு விடுவேனா என்ன?

அப்படித் தான் ஒரு நாள் பள்ளிக் கதைகளை சொல்லிக் கொண்டு வரும்போது " என் நண்பர்கள் எல்லாம் டியூஷன் போகிறார்கள் நானும் போக வேண்டும் " என்றாள்.  டியூஷன் என்றால் என்னவென்று தெரியுமா என்று கேட்டதற்கு "அங்கு போய் தான் HOME WORK பண்ணவேண்டும்" என்றாள். யாருடைய வீட்டில் அம்மாவும் ஆபிஸ் போகிறார்களோ அந்த குழந்தைகள் தான் டியூஷன் போகும் என்றேன் அவளிடம். அம்மா வீட்டில் தானே இருக்கின்றேன், உனக்கு பாடங்கள் சொல்லித் தருகிறேன் தானே அப்புறம்  டியூஷன் எதற்கு என்று கேட்டதற்கு " என்னை அதற்கு அனுப்ப முடியுமா, முடியாதா? " என்று அடம் வேறு.

என் காலத்தில் கூட (நான் ஏதோ அந்த காலமும் அல்ல. நான் பத்தாம் வகுப்பு முடித்தது 1997-ல். என் பெண்ணும் பெரியவளும் அல்ல ஆறு வயதாகும் முதல் வகுப்பு படிப்பவள்) டியூஷனுக்கு போனால் அது மக்கு பிள்ளை என்று தான் சொல்வார்கள். நான் பத்தாம் வகுப்பு பொது தேர்வுக்கு முன்னால் மூன்று மாதம் கணிதம் மற்றும் அறிவியலுக்காக டியூஷன் சென்றிருக்கிறேன். ஆனால் என் மகள் முதல் வகுப்பிலேயே டியூஷன் போக வேண்டுமென்றால் என்ன சொல்வதேன்று தெரிய வில்லை. இங்கு வட இந்தியாவில் அப்படித் தான் செய்கிறார்கள். டியூஷன் போவது கூட நாகரீகமோ?

பள்ளியில் நடந்த சம்பவம்

பள்ளியில் நடந்த விஷயங்களை சொல்லும் போது " இன்று என் பள்ளியில் என் அருகில் அமர்ந்திருந்த பையன் என் கழுத்தில் குத்தி விட்டான் " என்றாள். நான் நீ ஆசிரியரிடம் சொல்ல வில்லையா? என்று கேட்டதற்கு " ஆசிரியரிடம் சொன்னேன், அவர் அந்த பையனின் கழுத்தில் திருப்பிக்  குத்த சொன்னார் " என்றாள். நீயும் குத்தினாயா என்றதற்கு,  "ஆமாம்!" என்கிறாள். அவளிடம் இப்படி செய்வது தவறு  அப்படியெல்லாம்  பண்ணக் கூடாது என்று சொல்லி சமாதானம் செய்தேன்.

ஆசிரியரானவர் குழந்தைகளிடம் ஒருத்தொருக்கொருத்தர் "சாரி" சொல்லிக் கொள்ள செய்திருக்கலாம். அல்லது அந்த பையனைக்  கூப்பிட்டு விசாரித்திருக்கலாம். அதை விட்டுவிட்டு  “Tit for Tat” என்பது போல அப்படி செய்யச் சொல்லி பிஞ்சுக் குழந்தைகளின் மனதிலே நஞ்சினை விதைக்காமல் இருந்திருக்கலாம்என்ன நான் சொல்றது சரிதானே?

மீண்டும் வேறு ஒரு பதிவில் சந்திக்கிறேன்.

ஆதி வெங்கட்.