Friday, December 30, 2011

[G]காஜர் ஹல்வா

இந்த குளிர்காலத்தில் வட இந்தியாவில், காய்கறிகளும், பழங்களும் நன்றாகக் கிடைக்கும் என்று  முந்தைய பதிவுகளில் சொல்லியிருக்கிறேன். அதிலும் குறிப்பாக இங்கே கிடைக்கும் காரட் சிவப்புக் கலரில் பிரமாதமாக இருக்கும். ஹிந்தியில் காரட்டை [G]காஜர் என்று சொல்வார்கள். அதைக் கொண்டு செய்யப்படும் இந்த ”காஜர் ஹல்வா” இங்கு மிகவும் பிரபலம். இனிப்புக் கடைகளில் சுடச்சுட தொன்னையில் போட்டுத் தருவார்கள். நடுங்கும் குளிரில் சுடச்சுட காஜர் ஹல்வா சாப்பிட்டால் ஆஹா! தான்.…. நீங்களும் இதைச் செய்து வீட்டிலுள்ளவர்களை அசத்தலாம். அதன் செய்முறை இங்கே….



தேவையான பொருட்கள்:-

காரட் – 3 கப் [துருவியது]

சர்க்கரை – 1½ கப்

பால் – 1½ கப்

நெய் – 1½ மேஜைக்கரண்டி

ஏலக்காய் பொடி – ¼ தேக்கரண்டி

முந்திரி, திராட்சை, பாதாம், பிஸ்தா - சுவைக்கேற்ப




செய்முறை:-



காரட்டை நன்கு கழுவி, தோல் சீவி பின் அதை காரட் துருவியில் துருவி கொடுக்கப்பட்ட பாலுடன் சேர்த்து குக்கரில் நேரிடையாக பாத்திரம் இல்லாமல் போட்டு இரண்டு விசில் வந்தவுடன் நிறுத்தி விடவும். குக்கரை திறந்த பின் காரட்டுடன் சர்க்கரை சேர்த்து நன்கு கிளற வேண்டும். சர்க்கரை கரைந்து காரட்டுடன் சேர்ந்து கொதிக்கும் போது ஏலக்காய் பொடி சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். சிறிது கெட்டியானவுடன் நெய் சேர்த்துக்  கிளறி இரண்டு நிமிடம் கழித்து அடுப்பை அணைத்து விடலாம். வாணலியில் முந்திரி, திராட்சை, பாதாம் போன்றவற்றை நெய் விட்டு வறுத்து ஹல்வாவில் சேர்க்கவும்.



சுவையான ”காஜர் ஹல்வா” தயார்.



பின்குறிப்பு:-



இங்கு கிடைக்கும் ஹல்வாவில் இனிப்பில்லாத கோவா உதிர்த்து சேர்த்திருப்பார்கள். விருப்பப்பட்டால் சேர்த்துச் செய்யலாம்.



மீண்டும் சந்திப்போம்,



ஆதி வெங்கட்.


டிஸ்கி:   உங்கள் அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்….       [G]காஜர் ஹல்வாவைப் போலவே உங்கள் வாழ்விலும் இனியவையே நடக்கட்டும்!


Thursday, December 22, 2011

வாழைப்பூ பருப்புசிலி




நம் உடலுக்கு நன்மையளிக்கும் பொருட்களில் வாழைப்பூவும் ஒன்றாகும். பெண்களின் கர்ப்பப்பைக்கு நல்ல பலமளிக்க இது உகந்தது. பூவினை ஆய்ந்து கள்ளனை எடுப்பது சற்று வேலை அதிகம் வாங்கும் சமாச்சாரம்  என்றாலும் மாதத்தில் இரண்டு-மூன்று நாள்களாவது உணவில் இதை சேர்த்துக் கொண்டால் நல்லது. இந்த வாழைப்பூ பருப்புசிலி வத்தக்குழம்பு, மோர்குழம்பு போன்ற துவரம்பருப்பு சேர்க்காத குழம்புகளுக்கு நல்லதோர் ஜோடியாக இருக்கும்.

தேவையான பொருட்கள்:-

வாழைப்பூ – 1
கடலைப்பருப்பு – 1 கப்
துவரம்பருப்பு – கால் கப்
மிளகாய் வற்றல் – 4 அல்லது 5
சீரகம் – ½ தேக்கரண்டி
பெருங்காயம் – சிறிதளவு
உப்பு – தேவையான அளவு
எண்ணெய் – தேவையான அளவு
கறிவேப்பிலை – சிறிதளவு
கடுகு - சிறிதளவு

செய்முறை:-

வாழைப்பூவை நன்கு ஆய்ந்து பொடிப்பொடியாக நறுக்கி தண்ணீரில் சிறிதளவு மோர் விட்டு அதில் போட்டுக் கொள்ளவும். மோர் விடுவதால் கருத்துப் போகாமல் இருக்கும். வாழைப்பூவை எப்படி ஆய்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதை நம்ம துளசி டீச்சர் தன் பதிவில் அழகா சொல்லிக் கொடுத்திருக்காங்க. நறுக்கி மோரில் போட்டு வைத்திருக்கும் வாழைப்பூவை பிழிந்து எடுத்து குக்கரில் சாதம், பருப்பு வைக்கும் போது தனியாக மேலே ஒரு பாத்திரத்திலோ அல்லது தட்டிலோ வைத்து வேக வைத்துக் கொள்ளலாம். அல்லது ஆவியில் தனியாக வைத்தும் எடுக்கலாம்.

கடலைப்பருப்பையும், துவரம்பருப்பையும் தண்ணீரில் அரை மணிநேரம் ஊற வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஊறிய பருப்பை தண்ணீரை வடித்து விட்டு மிக்சியில் வரமிளகாய், சீரகம், பெருங்காயத்துடன் கொரகொரப்பாக அரைத்து எடுக்கவும். தேவைப்பட்டால் சிறிதளவு தண்ணீர் தெளித்து அரைக்கலாம். அரைத்த விழுதை இட்லி தட்டிலோ, அல்லது ஒரு பாத்திரத்திலோ போட்டு குக்கரில் இட்லி வேக வைப்பது போல 10-லிருந்து 12 நிமிடங்கள் ஆவியில் வைத்து எடுத்துக் கொள்ளவும். ஆறியவுடன் மிக்சியில் விப்பர் பட்டனில் ஒரு சுற்று சுற்றி எடுத்தால் உதிர் உதிராக வந்து விடும்.

வாணலியில் சிறிதளவு எண்ணெய் விட்டு கடுகு, கறிவேப்பிலை தாளித்துக் கொள்ளவும். அதில் பருப்பு கலவையை சேர்த்து பிரட்டிக் கொள்ளவும். இத்துடன் வேக வைத்த வாழைப்பூவை பிழிந்து போட்டு தேவையான அளவு உப்பையும் சேர்த்து நன்கு வதக்கி எடுத்தால் சுவையான, சத்தான வாழைப்பூ பருப்புசிலி தயார்.




என்ன உங்க வீட்டிலும் செய்து பார்ப்பீர்கள் தானே...

பின் குறிப்பு:- வாழைப்பூவுக்கு பதிலாக பீன்ஸ், கொத்தவரங்காய், குடமிளகாய் போன்றவற்றிலும் இதே முறையில் பருப்புசிலி செய்யலாம். கொத்தவரங்காயை வேக வைத்து எடுக்கவும். பீன்ஸ் மற்றும் குடமிளகாயை வாணலியில் எண்ணெயில் வதக்கி இதனுடன் பருப்பு கலவையை சேர்க்க வேண்டும்.

மீண்டும் சந்திப்போம்,

ஆதி வெங்கட்.

Wednesday, December 7, 2011

ஸ்தம்பித்துப் போகுமா தில்லி?

தில்லி ஏன் ஸ்தம்பித்து போகும் அல்லது எது இல்லாமல் ஸ்தம்பித்து போகும் என்று  கேட்பவர்களுக்கான பதில் பாலும், ப்ரெட்டும் கிடைக்காம இருந்தா தான். இது என்ன பெரிய விஷயம் என்றா கேட்கிறீர்கள்? ஆமாங்க. அது இரண்டுமே இங்க பெரிய விஷயம் தான். காரணம் அந்தளவுக்கு அதன் உபயோகம் இருப்பது.





பொதுவாக வட மாநிலங்களில் பாலின் உபயோகம் அதிகமாக இருக்கும். தரமும் அதற்குத் தகுந்தாற்ப் போல் நன்றாக இருக்கும். எருமைப் பால் தான் இங்குள்ளவர்கள் உபயோகிப்பார்கள். பசும்பால் சில இடங்களில் தான் கிடைக்கும். எருமைப்பாலை விட பசும்பாலின் விலை அதிகம். ஏனென்றால் இந்த குளிரில் பசுமாடுகளால் இருக்க முடியாது.

 நான்கு பேர் கொண்ட ஒரு வீட்டில் ஒரு நாளைக்கு 4-லிருந்து 5 லிட்டர் வரை பால் வாங்குவார்கள். எல்லோருமே அவ்வப்போது பால் எடுத்துக் கொள்வார்கள். இல்லையென்றால் டீ போட்டுக் குடிப்பார்கள். நம்மூரில் ஆவின் போல இங்கு மதர் டைரி, தில்லி அரசாங்கத்தின் டி.எம்.எஸ், மற்றும் நேரிடையாக நம் கண் முன்னேயே கறந்து தரப்படும் எருமைப் பால் என்று விதவிதமாக கிடைக்கும். கொழுப்புச் சத்துள்ள பால், கொழுப்பு நீக்கப்பட்ட பால், இரண்டு முறை கொழுப்புச்சத்து நீக்கப்பட்ட பால் மற்றும் டோக்கன் போட்டால் மிஷினிலிருந்து வரும் பால் என்று பாலிலும் தரம்  பிரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.



பால் பொருட்களான பனீர், வெண்ணெய், தயிர், நெய், ஃப்ரெஷ் க்ரீம், சீஸ் என்று இந்த பொருட்களின் தேவையும் இங்கு அதிகம். இங்குள்ள பெரும்பாலான இனிப்புகள் பாலிருந்து தான் செய்யப்படுகிறது. கறந்த பாலை வாங்குவதற்கோ அல்லது டோக்கன் பால் வாங்குவதற்கோ ”டோலி” எனப்படும் தூக்கு பாத்திரத்தை எடுத்துக் கொண்டு எல்லோரும் செல்வதை இங்கு காலையிலும், மாலையிலும் காணலாம். இது எல்லோர் வீடுகளிலும் கண்டிப்பாக இருக்கும். விரத நாட்களில் கூட பாலும், பாலால் செய்யப்பட்ட இனிப்புகளும் எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்று நன்றாகவே சாப்பிடுவார்கள்.




இதே போல ப்ரெட்டின் தேவையும் அதிகம். ப்ரெட்டை நம்மூரில் ரொட்டி என்று சொல்வதுண்டு. இங்கு ரொட்டி (ROTI) என்றால் சப்பாத்தி. நம்மூரில் இப்போது எப்படியோ! நான் அங்கிருந்த வரை அதாவது 9 வருடங்களுக்கு முன்பு வரை கூட ஜுரம் வந்தால் அல்லது என்றாவது ஒருநாள் தான் ப்ரெட்டை வேண்டா வெறுப்பாக சாப்பிடுவோம். ஆனால் கோதுமை உணவுகளே சாப்பிடும் இம் மக்கள், தவறாமல் காலை வேளைகளில் ப்ரெட்டும் பால்/டீ தான் எடுத்துக் கொள்வார்கள். ப்ரெட்டிலும் வொயிட் ப்ரெட், பிரவுன் ப்ரெட் என்று விதவிதமாக ஃப்ரெஷ்ஷாக கிடைக்கும். ப்ரெட்டை அவர்கள் ”டபுள் ரொட்டி” என்று அழைப்பார்கள். விதவிதமான சாண்ட்விச் செய்தும் சாப்பிடுவதுண்டு. நம்மூர் போண்டா, பஜ்ஜி மாதிரி இங்கு ப்ரெட் பக்கோடா மிகவும் பிரபலம்.




சின்னச் சின்ன கடைகளில் கூட ப்ரெட் ஃப்ரெஷ்ஷாக கிடைக்கும். உடனேயே தீர்ந்து விடுவதால் பழசே இருக்காது.

 ஊரில் சைக்கிளில் பால்காரர் கொண்டு வந்து தரும் கறந்த பாலையே வாங்கி பயன்படுத்தி பழக்கமானதால் இங்கும் பால்காரர் கொண்டு வந்து தரும் எருமைப்பாலையே உபயோகப் படுத்துகிறோம். என்றாவது தேவையென்றால் பாக்கெட் பால் வாங்குவதுண்டு.
 
வாங்கும் கறந்த பாலில் நன்றாக ஏடு படியும். அதை தயிர் உறைய வைக்கும் போது போட்டு தயிர் ஏடாக எடுத்து பாட்டிலில் வைத்து கொண்டு 4 அல்லது 5 நாட்களுக்கு ஒருமுறை குலுக்கி வெண்ணெய் எடுத்து காய்ச்சி நெய் தயாரிக்கலாம். மாதம் அரை கிலோவுக்கு மேலேயே நெய் வந்து விடும். சுகாதாரமானதும் கூடவே நல்ல வாசனையும் இருக்கும்.  வீட்டில் செய்யும் இனிப்புகளுக்கும், அன்றாட தேவைகளுக்கும் பயன்படுமே இந்த நெய்.

நாங்கள் வாங்கும் கறந்த பாலின் விலை ஒரு லிட்டர் 32 ரூபாய். மதர் டைரியின் கொழுப்புச்சத்துள்ள பால் ஒரு லிட்டருக்கு ரூபாய் 38, கொழுப்பு நீக்கப்பட்ட பால் ரூபாய் 29.

இப்ப சொல்லுங்க தலைப்பில் சொன்னது சரி தானே….

மீண்டும் சந்திப்போம்,

ஆதி வெங்கட்.


Sunday, December 4, 2011

அன்புள்ள அப்பா



பொதுவாகவே பெண் குழந்தைகள் என்றாலே அப்பாவிடம் தான் அதிகம் ஒட்டுதலாய் இருப்பார்கள். ஆண் குழந்தைகள் அம்மாவிடம் நெருக்கமாய் இருப்பதை விட பெண் குழந்தைகள் ரொம்பவே அப்பாவிடம் ஒட்டுதலாய் இருப்பார்கள் இல்லையா… அதற்கு நானும் விதிவிலக்கல்ல.

அம்மாவை விட அப்பாவிடம் தான் எனக்கு அதிக செல்லம்.  கல்லூரியில் படிக்கும் போது கூட அப்பாவின் சின்ன தொப்பையில் குத்து விட்டு விளையாடுவேன். குழந்தையாக இருந்தபோது எல்லா விஷயத்திற்கும் அப்பாவைத்தான் அதிகம் எதிர்பார்ப்பேன். சைக்கிளில் பள்ளிக்கு  கொண்டுவிட, நோட்டு-புத்தகங்களுக்கு அட்டை போட, பேனாவிற்கு இங்க் போட, நகம் வெட்டி விட, தேவையானவற்றை வாங்கித் தர என்று சகலத்திற்கும் நான் அப்பாவிடம் தான் ஓடுவேன்.

ஒரு குறிப்பிட்ட வயது வரை என்னுடைய மற்றும் என் தம்பியுடைய பள்ளிச் சீருடைகளை பளிச்சென்று தோய்த்து, உதறி காயப்போட்டு, அதை அவ்வப்போது திருப்பிப் போட்டு பின்பு அதை நன்கு நீவி அயர்ன் செய்தது போல கையால் மடித்துத் தருவது என்று எங்களுக்காக மெனக்கெட்டு அவர் செய்த வேலைகள் எண்ணிலடங்கா!  எல்லாவற்றிலும் அப்படி ஒரு சுத்தமும், நேர்த்தியும் இருக்கும். இவை இரண்டையும் நான் அப்பாவிடமிருந்து தான் கற்றுக் கொண்டேன்.

நாங்கள் செய்யும் தவறுகளுக்கு அம்மா எங்களை கோபித்தாலும், அடித்தாலும், அப்பா ஒரு முறை கூட எங்களை திட்டியதோ அடித்ததோ கிடையாது.  ரொம்பவே தவறு செய்ததால் ஒன்றிரண்டு முறை தலையில் குட்டியிருக்கிறார்.  அவ்வளவு மென்மையானவர். 

பழைய பாடல்களை கேட்க நேரிட்டாலோ அல்லது டி.வி.யில் பார்த்தாலோ ரசிக்க ஆரம்பித்து கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தோடும் அளவுக்கு உணர்ச்சிவசப்படுவார்.

தமிழக அரசின் பொதுப்பணித்துறையில் கடை நிலை ஊழியராக சேர்ந்து படிப்படியாக முன்னேறி எங்களை மட்டுமல்லாது, தனது சகோதர, சகோதரிகள் வாழ்விலும் முன்னேற்றம் ஏற்படுத்தியவர். உழைப்பின் பெருமையை அடிக்கடி எங்களுக்கெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டிருப்பார். அவரால் முடிந்த அளவுக்கு என்னையும் என் தம்பியையும் D.M.E (DIPLOMA IN MECHANICAL ENGINEERING) வரை படிக்க வைத்தார். நான் டிப்ளமாதான் படித்த போதும், எனக்கு கடிதம் எழுதும்போது முகவரியில் ”Engineer” என்று எப்போதும் பெருமையோடு எழுதுவார்! 

யார் எதைக் கேட்டாலும், தனக்கென வைத்துக் கொள்ளாது கொடுத்து விடுவார்!  தினமும் இரவில் படுத்துக் கொள்ளும் முன்பு மஞ்சள் அம்ருதாஞ்சன் தடவிக் கொள்ளும் பழக்கமுண்டுஅவருக்கு. அதனால் எப்போது நான் அம்ருதாஞ்சன் எடுத்தாலும் எனக்கு அப்பாவின் வாசம் தான் வருகிறது.

எந்த சமயத்திலும் தனக்கென்று நான்கு-ஐந்து செட் துணிமணிகள் தான் வைத்திருப்பார். எவ்வளவு கஷ்டம் இருந்தாலும் தீபாவளி சமயத்தில் அம்மாவுக்கும், எனக்கும், தம்பிக்கும் நிச்சயம் புதிய துணிகளை வாங்கிக் கொடுப்பவர் தான் மட்டும் பழசையே போட்டுக் கொள்வார்.

அப்பாவைப் பற்றி சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்! அவ்வளவு விஷயம் இருக்கிறது… 

நான்கு வருடங்களுக்கு முன் எங்களை விட்டு பிரியாமல் இருந்திருந்தால் இன்று அப்பாவுக்கு  61-வது பிறந்த நாள்.  சந்தோஷமாக பிறந்த நாள் வாழ்த்து சொல்லியிருப்பேன். ஆனாலும்...

பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள் அப்பா!

உங்கள் ஆசீர்வாதம் என்றைக்கும் எங்களுக்குத் தேவை.

ஆதி வெங்கட்.


Thursday, December 1, 2011

தக்காளி தோசை



குளிர்காலம் வந்து விட்டாலே எங்கள் வீட்டில் ”பாட்டிம்மா பலகாரம்” தான். அதாங்க தினமும் இரவு டிபன் தான். அதுவும் செய்த உடனே சாப்பிட வேண்டும். குளிர்ல சீக்கிரம் ஆறிடுமே… இட்லிக்கு மாவு அரைத்தால் புளிப்பதில்லை. அதனால அரைத்த உடனே வார்க்கும் தோசைகள் சுலபம் இல்லையா! அப்படிப்பட்ட தோசை தான் இந்த தக்காளி தோசை. எப்படி செய்வது என்று பார்க்கலாமா…

தேவையானப் பொருட்கள்:-

புழுங்கலரிசி – 1 ½ தம்ளர்

பச்சரிசி – ½  தம்ளர்

துவரம்பருப்பு – 2 மேஜைக்கரண்டி

தக்காளி – நடுத்தர அளவில் 4 (அ) 5

வரமிளகாய் – காரத்திற்கு தகுந்தாற் போல 4 (அ) 5

இஞ்சி – 1 சின்ன துண்டு

பெருங்காயம் – ¼ தேக்கரண்டி

உப்பு – தேவைக்கேற்ப

கறிவேப்பிலை – சிறிதளவு

கொத்தமல்லி – சிறிதளவு

எண்ணெய் – தேவையான அளவு


செய்முறை:-

அரிசியையும், துவரம்பருப்பையும் தண்ணீரில் அலசிவிட்டு பின் ஊற வைக்க வேண்டும். இவைகள் நன்கு ஊறிய பின் இத்துடன் தக்காளி, வரமிளகாய், இஞ்சி, பெருங்காயம், கறிவேப்பிலை, கொத்தமல்லி ஆகியவற்றை சேர்த்து கொரகொரப்பாக அரைத்து எடுத்துக் கொண்டு இத்துடன் உப்பு சேர்த்து கரைத்துக் கொள்ளவும். சூடான தோசைக்கல்லில் அடை மாதிரி ஊற்றி சுற்றிலும் எண்ணெய் விட்டு வார்த்து எடுத்து பரிமாறலாம்.

தேங்காய் சட்டினி அரைக்கும் போது பொட்டுக்கடலைக்குப் பதிலாக வேர்க்கடலையை சேர்த்து அரைத்து இந்த தோசைக்குத் தொட்டுச் சாப்பிட்டால் பிரமாதமாக இருக்கும்.

என்ன உங்கள் வீட்டில் தக்காளி தோசைக்கு அரிசி ஊற வைத்து விட்டீர்களா!

இந்த ரெசிபியை ஜலீலாக்காவின் இந்த ஈவன்ட்டிற்குஅனுப்பி உள்ளேன்.




மீண்டும் சந்திப்போம்,

ஆதி வெங்கட்.

Sunday, November 27, 2011

போவோமா கண்காட்சிக்கு…




தில்லியில் வருடா வருடம் நவம்பர் மாதத்தில் குழந்தைகள் தினமான 14 ஆம் தேதி முதல் 27ஆம் தேதி வரை ”இந்திய சர்வதேச வர்த்தக கண்காட்சி” உயர்நீதிமன்றத்திற்கு அருகில் உள்ள ”பிரகதி மைதான்” என்ற மிகப்பெரிய இடத்தில் நடைபெறும். சென்ற வாரம் இந்த கண்காட்சிக்கு நாங்கள் சென்று வந்தோம். விடுமுறை நாட்களில் செல்லவே முடியாது என்பதால் அலுவலக நாளில் சென்றோம். நவம்பர் மாதம் வந்தாலே இந்த கண்காட்சியைக் காண மக்கள் ஆவலுடன் காத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். முதல் நான்கு நாட்கள் வர்த்தகர்களுக்கும், மற்ற நாட்கள் பொது மக்கள் பார்வைக்காகவும் திறக்கப்பட்டிருக்கும். காலை 9.30 மணி முதல் மாலை 5.00 மணி வரை உள்ளே செல்ல அனுமதி உண்டு.

கண்காட்சிக்குச் செல்ல பெரியவர்களுக்கு நுழைவுச்சீட்டு 40 ரூபாயாகவும், சிறியவர்களுக்கு 20 ஆகவும் உள்ளது. நுழைவுச்சீட்டுகள் மெட்ரோ ரயில் நிலையங்கள், மதர் டைரி பால் விற்பனை நிலையங்கள் போன்ற இடங்களில் விற்பனைக்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும். பிரகதி மைதான் அருகே நுழைவுச்சீட்டு விற்பனை கிடையாது! பிரதி நாள் ஒன்றுக்கு ஒரு லட்சம் பேருக்கு மட்டுமே அனுமதி.  அதை விட அதிகமானால் கூட்டத்தினைக் கட்டுப்படுத்த நுழைவாயில்களை மூடி விடுவார்கள்.  இந்த சனிக்கிழமை [26.11.11] அன்று மதியம் 02.00 மணிக்கே மூடிவிட்டார்கள்.  இந்த கண்காட்சி திறந்திருக்கும் நாட்களில் மக்கள் கூட்டத்தை சமாளிக்க கூடுதலாக மெட்ரோ ரயில்கள் விடப்படுகிறது. அப்படியும் கும்பல் தான். இந்த கண்காட்சி சமயத்தில் தினமும் செய்திதாள்களில் இந்தக் கண்காட்சியை பற்றிய செய்திகள் வந்து கொண்டேயிருக்கும்.  உள்ளே  செல்ல 11 நுழைவு வாயில்கள் உள்ளன.

எல்லா நுழைவு வாயில்களிலும் தில்லியில் எல்லா இடத்திலும் நடப்பது போலவே ஆண், பெண் இருவருக்கும் தனித்தனி செக்கிங், மற்றும் கையில் எடுத்துச் செல்லும் பைகள் போன்றவற்றுக்கு ஸ்கேனிங் போன்றவைகள் செய்யப்பட்ட பிறகே அனுமதிக்கப்படுவீர்கள்.


உள்நாடு மட்டுமல்லாது வெளிநாடுகளும் இந்த கண்காட்சியில் பங்கேற்கின்றனர். ஒவ்வொரு மாநிலத்துக்கும் நிரந்தரமாகவே தனித்தனி கட்டிங்கள் உண்டு. ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒரு கருத்தினை மையமாக எடுத்துக் கொண்டு எல்லா மாநிலத்தவரும் அவர்களது கண்காட்சியை வடிவமைக்கின்றனர். இந்த ஆண்டின் கருத்தாக எடுத்துக் கொண்டது ”கைவினைப் பொருட்கள்”. அதன்படி அந்த மாநிலக் கட்டிடத்தின் வெளி அலங்காரம் செய்வார்கள் [தமிழகம் மட்டும் விதிவிலக்கு!  ஆட்சியாளரைப் பொறுத்து அவரது பெரிய பெரிய புகைப்படங்கள் தான்!]. உள்ளேயும் சம்பந்தப்பட்ட பொருட்கள் கிடைக்கும். இவைத் தவிர எந்த மாநிலத்தை எடுத்துக் கொண்டாலும் அதன் கடைகளில் அங்கு விளையும் உணவுப் பொருட்கள், அல்லது தயாரிக்கும் உணவுப் பொருட்கள் விற்பனைக்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும். வெளியே உணவகங்களும் உண்டு. இதிலும் அந்த மாநிலத்தின் சிறப்பு உணவுகள் தான் இடம் பெற்றிருக்கும்.


விற்பனைக்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும் பொருட்களின் விலை சில நியாயமானதாகவும் சில கூடுதலாகவும் இருக்கும். கடைகளில்  விற்பனை செய்பவர்கள் சிலர் அந்தந்த மாநிலத்தவரும் மற்றவர்கள் தில்லி வாசிகளுமாக இருப்பார்கள்.

இந்த முறை நாங்கள் கேரளா, மஹாராஷ்ட்ரா, கர்நாடகா, ஆந்திரா, ராஜஸ்தான், மேற்கு வங்காளம், தில்லி, தமிழ்நாடு மற்றும் அஸ்ஸாம் ஆகிய மாநிலக் கட்டிடங்களுக்கு சென்று வந்தோம். தமிழ்நாடு வழக்கம் போலவே சுமாராக தான் இருந்தது. கடைகளில் மிகச் சிலதே தமிழ் பொருட்களாக இருந்தது. பத்தமடை பாய் ஒரு பாட்டி வைத்து விற்றுக் கொண்டிருந்தார். சிதம்பரத்திலிருந்து வந்திருந்த இரு பெண்மணிகளிடம் மண்ணால் செய்யப்பட்ட சிறுசிறு காய்கனிகளை வாங்கிக் கொண்டு பேசிக் கொண்டிருந்தோம். அவர்கள் மகிழ்ந்து இவ்வளவு வருடங்களாக தில்லியில் இருந்தும் அப்படியே இருக்கிறீர்கள் என்று சொன்னார்கள். எதற்காக பாசாங்கு செய்ய வேண்டும். எங்கு இருந்தாலும் நாம் எப்போதும் தமிழர்கள் தானே….

இந்த கண்காட்சியை ஒரே நாளில் எல்லாம் சுற்றி பார்த்து விட முடியாது. அவ்வளவு பெரிய ஏரியா இது. காலையில் இருந்து பார்க்க ஆரம்பித்து மாலை வரை எங்களால் ஒன்பது மாநிலங்களைத் தான் பார்க்க முடிந்தது என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். மதிய வேளையில் அங்கே கிடைக்கிற உணவை வாங்கி சாப்பிடுபவர்களும் உண்டு. வீட்டிலிருந்து கொண்டு வந்து அங்கிருக்கும் புல்வெளிகளில் குடும்பமாக உட்கார்ந்து சாப்பிடுபவர்களும் உண்டு. நான் சப்பாத்தியும், சப்ஜியும் பேக் செய்து எடுத்துச் சென்றிருந்ததால் புல்வெளியில் அமர்ந்து சாப்பிட்ட பின் சிறிது நேரம் அமர்ந்து ஓய்வு எடுத்துவிட்டு மீண்டும் சுற்றிப் பார்க்கக்  கிளம்பினோம். வெளியில் வாங்கும் உணவுகள் சில நேரம் ஒத்துக் கொள்ளாது. போனால் ஏதாவது வாங்க வேண்டும் என்ற கட்டாயமில்லை. சுற்றி பார்த்து விட்டு அன்றைய நாளை இனிமையாக கழித்து விட்டு திரும்பலாம்.

வெள்ளத்தினைக் கட்டுப்படுத்துவது எத்தனை கஷ்டமோ அதுபோலத்தான் இந்த மக்கள் வெள்ளத்தினைக் கட்டுப்படுத்துவதும்.  எத்தனை விதிமுறைகள் சொல்லி, அவற்றைக் கண்காணிக்க ஏற்பாடுகள் செய்தாலும், “விதிமுறைகள் என்றாலே அதை மீறத்தானே வேண்டும்!” என்றே சிலர் இருப்பார்கள் அல்லவா.  எங்கே “Do not Touch” என்று எழுதி இருக்கிறார்களோ அங்கே தான் நிறைய பேர் கை வைக்கிறார்கள். அஸ்ஸாம் மாநில கடைகளில் மூங்கிலில் செய்யப்பட்ட மாதிரி நாற்காலிகளில் “Do not Sit” என எழுதி இருக்க அங்கே தான் நிறைய பேர் உட்கார்ந்தார்கள்!!

சரி நாங்கள் என்ன வாங்கினோம் என்றா கேட்கிறீர்கள். அடுத்த வருடம் எங்கள் வீட்டு கொலுவில் வைக்க ஒரு சிலப் பொருட்கள் வாங்கினோம். 





நாங்க பார்த்த இடங்களை இங்கே நீங்களும் பார்க்கலாம்!


 
மீண்டும் சந்திப்போம்,

ஆதி வெங்கட். 

Friday, November 25, 2011

மழலை உலகம்… (தொடர்பதிவு)



”மழலை உலகம் மகத்தானது” என்ற தலைப்பில் என்னை தொடர்பதிவு எழுதச் சொல்லி ஆச்சியும், ராஜியும் அன்புடன் அழைத்திருந்தார்கள். அதற்க்கிணங்க என் மனதில் தோன்றும் சில கருத்துக்களை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என்று எண்ணுகிறேன். இத் தொடர் பதிவை பலர் அருமையாய் பதிந்துள்ளார்கள். அந்த அளவிற்கு இல்லையாயினும் எனக்கு தெரிந்த அளவு எழுதுகிறேன்.

குழந்தைகளைப் பார்த்தால் தூக்கிக் கொஞ்ச எண்ணாதவர் எவரேனும் உண்டோ! ஒவ்வொரு குழந்தையும் தனி அழகு தான். அவர்களின் தளிர்நடை, மழலைப்பேச்சு, இளங்குறும்பு இவைகளை ரசிக்காமல் இருக்க முடியுமா! அவர்களின் செல்லமான கோபம் கூட அழகு தான். நாம் குழந்தைகளாக இருந்த போது என்ன செய்திருப்போம் என்பதை நம் மனக் கண் முன்னே விரிய குழந்தைகள் செய்யும் ஒவ்வொரு செயல்களும் பங்கு கொள்வது அழகு.


 
நாம் குழந்தைகளாகவே இருந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று பலநேரங்களில் நினைப்போம், காரணம் கவலைகளற்ற உலகம் அவர்களுடையது. நமக்குத் தான் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய யோசனைகள், எதிர்பார்ப்பு, பயம், பொறுப்பு, வெறுப்பு ஆகியவை இருக்கும். ஆனால் குழந்தைகளுக்கு அதைப் பற்றிய எதுவும் கிடையாது. அந்த கால குழந்தைகளை விட இந்த காலக் குழந்தைகள் மிகவும் தெளிவாக பெற்றோருக்கே ஆலோசனை சொல்லும் அளவுக்கு உயர்ந்திருக்கிறார்கள். தைரியசாலிகளாகவும், கல்வி மற்றும் இன்ன பிற கலைகளிலும் தேர்ந்தவர்களாக திகழ்கின்றனர். சில நேரங்களில் அவர்களின் செயல்கள் பிரமிக்க வைக்கின்றன.

நாளைய சந்ததிகள் நல்ல மனிதர்களாகத் திகழ நாம் அவர்களை சிறந்த முறையில் வழிநடத்த வேண்டும். அனைவரிடத்திலும் மரியாதை காட்ட சொல்லித் தர வேண்டும். தன்னிடம் சிறிதளவே இருந்தாலும் பகிர்ந்துண்ணும் குணத்தை கற்றுத் தர வேண்டும். வீட்டுக்கு வருபவர்களை ”வாங்க” என்று அழைக்க பழக வைக்க வேண்டும். இன்று பெரியவர்களே மறந்து கொண்டு வரும் பண்பு இது.


 
கேட்டதையெல்லாம் வாங்கித் தரக் கூடாது. வீட்டு நிலவரம் குழந்தைகளுக்கு தெரிந்திருத்தல் நலம். அப்போது தான் பொறுப்பு வரும் இல்லையா. துரித உணவுகளை தவிர்த்து ஆரோக்கியமான உணவை அவற்றில் உள்ள சத்துக்களையும், பயன்களையும் கூறி தந்தால் நலம். அவரவர்களின் வேலைகளை செய்ய சிறு வயதிலிருந்தே பழக்க வேண்டும்.  பெண் குழந்தைகளுக்கு தாயானவள் நல்ல சிநேகிதி போல் நடந்து ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் வழிநடத்த வேண்டும். எதையும் மறைக்காமல் நம்மிடம் பகிர்ந்து கொள்ள குழந்தைகளை தயார்ப்படுத்த வேண்டியது மிகவும் அவசியம்.


 
தோல்விகளை ஏற்கும் மனப்பாங்கை உருவாக்கினால் நல்லது. உறவுகளின் மகிமையை நாம் குழந்தைகளுக்கு சொல்லித் தந்தால் தான் நமக்குப் பின் அவர்கள் ஒட்டுதலோடு இருப்பார்கள். சேமிக்கும் பழக்கத்தையும் உண்டாக்க வேண்டும். தேவையற்ற ஆடம்பரத்தைத் தவிர்த்து எளிமையாய் வாழ  வருங்கால சந்ததிகளுக்கு சொல்லித் தருதல் நம் கடமை.

தங்கங்களே நாளை தலைவர்களே…. [பழைய பாடலாக இருந்தாலும் எனக்குப் பிடித்த பாடல்….] கவிஞர் கண்ணதாசனின் அருமையான வரிகள்... 

Thangangale Naalai Thalaivargale | Online Karaoke



ஒரு சுட்டி குட்டிப் பெண்ணுக்கு அம்மா என்ற முறையில் என் குழந்தையையும் இந்த மாதிரி தான் வளர்க்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறேன். வளர்த்துக் கொண்டும் வருகிறேன். கொஞ்ச வேண்டிய நேரத்தில் கொஞ்சியும், கண்டிப்பாக இருக்க வேண்டிய நேரத்தில் கண்டிப்பாக இருக்க வேண்டியதும் அவசியம்.

நம் கலாசாரத்தையும், பண்பாட்டையும், பழக்கவழக்கங்களையும் நாளைய சந்ததிக்குச் சொல்லித் தந்து மகத்தான ஒரு உலகம் செய்ய வழிகாட்டுவோம்.

தொடர விரும்புவர்கள் தொடருங்களேன்... 
மீண்டும் சந்திப்போம்,

ஆதி வெங்கட்.